| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
1500 (2012) | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | dbf | ||
| IETF | dbf | ||
| Glottolog | edop1238 | ||
| Ethnologue | dbf | ||
| BPS | 0922 0 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język edopi (a. elopi), także: dou, doufou – język papuaski używany przez grupę ludności w prowincji Papua w Indonezji (kabupateny Mamberamo Raya i Puncak). Jego użytkownicy zamieszkują tereny wokół zbiegu rzek Dow i Fou.
W 1987 roku posługiwało się nim 700 osób. Według danych z 2012 roku mówi nim 1500 osób. W użyciu jest także język indonezyjski.
Jest językiem tonalnym. Należy do rodziny języków Równiny Jezior. Blisko spokrewniony z językiem iau (turu). W pobliżu używane są języki tause, kiri-kiri i turu. Edopi służy jako lokalny język handlowy.
Nazwa „turu” również bywa odnoszona do tego języka. „Turu” to określenie ludów Iau i Edopi, którym posługuje się lud Wano.
Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Edopi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- 1 2 3 Barbara F. Grimes, Richard S. Pittman, Joseph Evans Grimes: Ethnologue: Languages of the World. Wyd. 12. Dallas, Texas: Summer Institute of Linguistics, 1992, s. 572. ISBN 978-0-88312-815-2. OCLC 27019605. (ang.).
- ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Central, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 25, Dallas: SIL International, 2022 [dostęp 2022-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2022-08-11] (ang.).
- ↑ Marilyn Gregerson, Joyce Sterner: Kinship and Social Organization in Irian Jaya: A Glimpse of Seven Systems. Jayapura: Cenderawasih University, 1997, s. 199. ISBN 978-1-55671-009-4. OCLC 38443150. [dostęp 2022-09-23]. (ang.).
- ↑ Mark Donohue: A grammar of the Skou language of New Guinea. 2004, s. 10. (ang.).
- ↑ Willem Burung: The Phonology of Wano. Dallas: SIL International, 2007, s. 15, przyp. 13, seria: SIL Electronic Working Papers 2007-003. OCLC 896390515. [dostęp 2023-08-31]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.