Duri
Obszar

Celebes Południowy (Indonezja)

Liczba mówiących

127 tys. (2000)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy↗
Kody języka
ISO 639-3 mvp
IETF mvp
Glottolog duri1242
Ethnologue mvp
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język duri, także massenrempulu – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Południowy w Indonezji. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 127 tys. ludzi.

Według serwisu Ethnologue dzieli się na trzy dialekty: cakke-kalosi, baraka, benteng alla.

Należy do grupy języków massenrempulu (a. masenrempulu, massenrempulu’) w ramach języków południowocelebeskich. Tworzą ją następujące języki: duri, enrekang (w tym pattinjo), maiwa i malimpung. Duri jest wśród nich językiem prestiżowym i sam również bywa określany jako massenrempulu. Czasami w literaturze mówi się o jednym języku massenrempulu, traktując go jako grupę dialektów.

Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Duri, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. ↑ Roger F. Mills: Additional addenda. W: Robert A. Blust (red.): Historical Linguistics in Indonesia. Cz. 1. Jakarta: Badan Penyelenggara Seri Nusa, Universitas Atma Jaya, 1981, s. 59–82, seria: NUSA: Linguistic studies in Indonesian and languages in Indonesia 10. [dostęp 2022-07-21]. (ang.).
  3. ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Masenrempulu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-02] (ang.).
  4. ↑ Michael C. Howard: Bark-cloth in Southeast Asia. Bangkok: White Lotus Press, 2006, s. 29. ISBN 978-974-480-096-1. OCLC 166254124. [dostęp 2022-07-21]. (ang.).
  5. ↑ Narendra S. Bisht, T. S. Bankoti: Encyclopaedia of the South-east Asian Ethnography: A-L. Deli: Global Vision, 2004, s. 133. ISBN 978-81-87746-97-3. OCLC 55071513. [dostęp 2022-07-21]. (ang.).
  6. ↑ Jacobus Noorduyn: A Critical Survey of Studies on the Languages of Sulawesi. Leiden: KITLV Press, 1991, s. 199. ISBN 978-90-6718-028-3. OCLC 24778246. [dostęp 2022-07-21]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.