Język dogri (डोगरी) – język indoaryjski używany przez ok. 2,6 mln osób (2011) w Indiach, głównie w regionie Dżammu indyjskiego stanu Dżammu i Kaszmir, poza tym w stanach Pendżab, Himachal Pradesh oraz w Pakistanie. W Pakistanie język ten jest określany jako „pahari”.

Na tle języków indoeuropejskich dogri wyróżnia się tonalnością.

Dawniej uchodził za dialekt języka pendżabskiego, dziś promowany jako odrębny język literacki.

Zapisywany jest obecnie najczęściej w indyjskim alfabecie sylabicznym dewanagari lub w alfabecie arabskim.

Status

Tradycyjnie dogri był klasyfikowany za G. Griersonem jako jeden z tzw. górskich dialektów pendżabskich i niekiedy można nadal spotkać się z tego rodzaju stwierdzeniami językoznawców, mimo że język ten został uznany w 1969 roku za niezależny język, o odrębnej tradycji literackiej, przez Indyjską Akademię Literatury.

Przypisy

Bibliografia

• Alfred F.A.F. Majewicz Alfred F.A.F., Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655  (pol.).
• S.S. Munshi S.S., Indo-Aryan Languages, [w:] KeithK. Brown, SarahS. Ogilvie (red.), Concise Encyclopedia of Languages of the World, Oxford: Elsevier, 2009, s. 522–528, ISBN 978-0-08-087774-7, ISBN 978-0-08-087775-4, OCLC 318247422  (ang.).

Linki zewnętrzne

• Wydział języków urzędowych Indii – oficjalna strona na temat języków urzędowych Indii i odnoszącego się do nich prawodawstwa
• Dogri, [w:] Ethnologue: Languages of the World, Dallas: SIL International [dostęp 2009-05-07]  (ang.).