Batak Karo
Obszar

Sumatra Północna (Indonezja)

Liczba mówiących

600 tys. (1991)

Pismo/alfabet

łacińskie, batackie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
ISO 639-3 btx
IETF btx
Glottolog bata1293
Ethnologue btx
BPS 0018 3
WALS bkr
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język batak karo, także karojęzyk austronezyjski używany przez grupę ludności w prowincji Sumatra Północna w Indonezji, zwłaszcza w kabupatenie Karo. Według danych z 1991 roku posługuje się nim 600 tys. osób.

Można wyróżnić dwa główne dialekty tego języka: wschodni i zachodni. Nie jest wzajemnie zrozumiały z językiem batak toba. Sami użytkownicy nie używają nazwy „batak”.

Na pocz. XX w. holenderski misjonarz M. Joustra sporządził słownik języka karo. Badania w regionie prowadził też J.H. Neumann, autor kolejnego słownika oraz obszernego opracowania gramatycznego.

Jest zapisywany alfabetem łacińskim bądź pismem batackim. Na ten język przełożono Biblię.

Przypisy

  1. Mary Margaret Steedly: Hanging without a Rope: Narrative Experience in Colonial and Postcolonial Karoland. Princeton, NJ: Princeton University Press, 2019, s. xv. ISBN 978-0-691-65674-8. OCLC 1077769828. [dostęp 2021-09-15]. (ang.).
  2. Woollams 2005 ↓.
  3. J. P. Sarumpaet: The Samosir dialect of Toba-Batak. W: Paul Geraghty, Lois Carrington, S. A. Wurm (red.): FOCAL II: Papers from the Fourth International Conference on Austronesian Linguistics. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, The Australian National University, 1986, s. 73–86, seria: Pacific Linguistics C-94. DOI: 10.15144/PL-C94.73. ISBN 978-0-85883-345-6. OCLC 570220350. [dostęp 2022-09-13]. (ang.).
  4. 1 2 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Batak Karo, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-25] (ang.).
  5. 1 2 Woollams 2005 ↓, s. 535.
  6. Woollams 2005 ↓, s. 534.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.