Apma
Obszar

Raga (Vanuatu)

Liczba mówiących

8 tys. (2001)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3 app
IETF app
Glottolog apma1240
Ethnologue app
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język apma (a. abma), także: raga centralny, daleda – język austronezyjski z grupy języków oceanicznych, używany przez grupę ludności na wyspie Raga (Pentecost), należącej do państwa Vanuatu. Posługuje się nim 8 tys. osób.

Dzieli się na trzy główne dialekty: suru mwerani, suru rabwanga i suru kavian. Najbardziej znaczący (pod względem liczby użytkowników i zasięgu geograficznego) jest dialekt suru mwerani. Suru kavian jest na tyle odrębny od pozostałych, że często uchodzi za oddzielny język. Dialekty asuk (asa, asu) i wolwolan (volvoluana) nie są już używane bądź nie zostały bliżej poznane. Dialekt asuk zachował się w postaci fragmentarycznych wspomnień.

Język apma, ze względu na izolację geograficzną jego użytkowników (zwłaszcza na wschodnim wybrzeżu), w dużym stopniu oparł się wpływom zewnętrznym.

Jest zapisywany alfabetem łacińskim. Badaniem tego języka zajmowali się m.in. Cynthia Schneider i Andrew Gray. Wskutek ich działalności dialekt suru mwerani został dobrze opisany w literaturze (dostępne są słownik, gramatyka i materiały alfabetyzacyjne). Piśmiennictwo jest słabo rozwinięte.

Uwagi

  1. ↑ Forma zapisu „apma” jest preferowana przez użytkowników języka (Schneider i Gray 2015 ↓, przyp. 1, s. 197).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Apma, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. ↑ John Lynch, Terry Crowley: Languages of Vanuatu: A new survey and bibliography. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2001, s. 66, seria: Pacific Linguistics 517. DOI: 10.15144/PL-517. ISBN 0-85883-469-3. OCLC 49882787. [dostęp 2022-08-25]. (ang.).
  3. 1 2 Schneider i Gray 2015 ↓, s. 197.
  4. ↑ Schneider i Gray 2015 ↓, s. 200.
  5. ↑ Schneider 2010 ↓, s. 14.
  6. ↑ Schneider 2010 ↓, s. 4.
  7. ↑ Schneider 2010 ↓, s. 5.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.