| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
50 (1987) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 5 krytycznie zagrożony↗ | ||
| Ethnologue | 8b prawie wymarły↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | amq | ||
| IETF | amq | ||
| Glottolog | amah1245 | ||
| Ethnologue | amq | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język amahai (a. amahei), także koako – wymierający język austronezyjski z prowincji Moluki w Indonezji, używany przez grupę ludności na wyspie Seram. W 1987 roku posługiwało się nim 50 osób (według danych Summer Institute of Linguistics).
Społeczność ta zamieszkuje cztery wsie w południowo-zachodniej części wyspy Seram, w pobliżu miasta Masohi. Są to miejscowości: Amahei, Soahuku, Ruta i Makariki. Dzieli się na dialekty: makariki, rutah, soahuku. Jest blisko spokrewniony z językiem nusa laut.
Dane z lat 80. XX w. sugerują, że jest prawie wymarły. Już wtedy jego znajomość ograniczała się do przedstawicieli najstarszego pokolenia. Znalazł się pod naciskiem lokalnego malajskiego oraz języka indonezyjskiego. Do lat 80. zachował się w muzułmańskiej wsi Ruta, ale również tam był wypierany przez malajski amboński. We wsiach chrześcijańskich ma nie więcej niż 10 użytkowników.
W 1998 roku Dirk (Dede) Tamaela, rodzimy użytkownik tego języka przebywający w Holandii, sporządził materiały do nauki języka amahai. W książce zawarto skrótowy opis gramatyki oraz zbiór słownictwa i dialogów. Proponowane przez autora określenie „koako” zostało wzięte od nazwy przylądka.
Przypisy
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Amahai, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- 1 2 3 Florey i van Engelenhoven 2001 ↓, s. 210–211.
- 1 2 3 4 Florey 2002 ↓, s. 264.
- 1 2 3 Florey i van Engelenhoven 2001 ↓, s. 211.
- ↑ Sebastian Nordhoff, Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath: Amahai. Glottolog 2.2. [dostęp 2014-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-01)]. (ang.).
- ↑ Collins 1982 ↓, s. 110–111.
- ↑ Taguchi 1989 ↓, s. 35.
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 470.
- ↑ Collins 1982 ↓, s. 110, 137 (przyp. 16).
- ↑ Florey i Ewing 2010 ↓, s. 167.
- ↑ Florey 2002 ↓, s. 264–265.
Bibliografia
- James T. Collins. Linguistic research in Maluku: a report of recent field work. „Oceanic Linguistics”. 21 (1/2), s. 73–146, 1982. DOI: 10.2307/3623155. ISSN 0029-8115. OCLC 6015221068. JSTOR: 3623155. (ang.).
- Margaret Florey, Aone van Engelenhoven. Language documentation and maintenance programs for Moluccan languages in the Netherlands. „International Journal of the Sociology of Language”. 2001 (151), s. 195–219, 2001. DOI: 10.1515/ijsl.2001.043. ISSN 1613-3668. OCLC 4959557247. [dostęp 2023-12-02]. (ang.).
- Margaret Florey: Community Initiatives towards Language Renewal among Moluccan Migrants in the Netherlands. W: David Bradley, Maya Bradley (red.): Language Endangerment and Language Maintenance: An Active Approach. London–New York: RoutledgeCurzon, 2002, s. 257–271. DOI: 10.4324/9781315028811. ISBN 978-1-315-02881-1, ISBN 978-1-136-85271-8. ISBN 0-7007-1456-1. OCLC 50663047. (ang.).
- Margaret Florey, Michael C. Ewing: Political acts and language revitalization: community and state in Maluku. W: Gunter Senft (red.): Endangered Austronesian and Australian Aboriginal Languages: Essays on Language Documentation, Archiving, and Revitalization. Canberra: Pacific Linguistics, College of Asia and the Pacific, Australian National University, 2010, s. 155–173, seria: Pacific Linguistics 617. ISBN 978-0-85883-623-5. OCLC 656001765. [dostęp 2023-12-05]. (ang.).
- Yushin Taguchi: Lexicostatistic survey of the languages indigenous to West Seram. W: Wyn D. Laidig (red.): Workpapers in Indonesian Languages and Cultures. T. 6: Maluku. Summer Institute of Linguistics, 1989, s. 15–63. [dostęp 2023-05-21]. (ang.).
- Stephen A. Wurm: Australasia and the Pacific. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Margaret Florey, Aone van Engelenhoven: Moluccan languages in the Netherlands: documenting moribund languages in an immigrant setting. Foundation For Endangered Languages. [dostęp 2023-12-05]. (ang.).