| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
25 tys. (1997) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6a żywy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | aol | ||
| IETF | aol | ||
| Glottolog | alor1247 | ||
| Ethnologue | aol | ||
| BPS | 0107 4 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język alorski – język austronezyjski używany w prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie w Indonezji, na wyspach Alor i Pantar (północny rejon nadbrzeżny) oraz na niektórych okolicznych wyspach. Według danych z 1997 roku mówi nim 25 tys. osób.
Posługują się nim Alorczycy, którzy przybyli z wysp na zachód od Alor i Pantar. Jest to jedyny autochtoniczny język austronezyjski w regionie. Nie jest spokrewniony z papuaskimi językami alor-pantar. Odrębny jest także od miejscowej odmiany języka malajskiego, zwanej malajskim alorskim. Wykazuje wpływy obcego (papuaskiego) otoczenia językowego. Niegdyś (przynajmniej do poł. lat 70. XX w.) służył jako regionalna lingua franca, odnotowano jego rolę w kontaktach handlowych między Alorczykami a grupami papuaskimi.
Występuje w dwóch dialektach: alor i pantar, różniących się leksyką i cechami fonologii. Jest blisko spokrewniony z językiem lamaholot i bywa wręcz postrzegany jako jego dialekt. Oba języki nie są jednak dobrze wzajemnie zrozumiałe. Dzielą jedynie 50–60% podstawowego słownictwa, mają różne systemy zaimków i struktury dzierżawcze, ponadto w alorskim nie występują elementy morfologii znane z języka lamaholot. Jego cechy sugerują, że był intensywnie przyswajany jako drugi język, co doprowadziło do uproszczenia pewnych aspektów gramatyki.
Skrótowy opis jego gramatyki sporządziła lingwistka Marian Klamer – A short grammar of Alorese (Austronesian) (2011), powstało także opracowanie poświęcone historii języka – A History of Alorese (Austronesian) (2022). Społeczność nie wykształciła tradycji piśmienniczej.
Przypisy
- 1 2 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Alor, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-17] (ang.).
- ↑ Sulistyono 2022 ↓, s. 7–13.
- ↑ Sulistyono 2022 ↓, s. 4.
- 1 2 Klamer, Reesink i van Staden 2008 ↓, s. 97.
- ↑ Klamer 2011 ↓, s. 17.
- ↑ Klamer 2011 ↓, s. 10.
- 1 2 Klamer 2017 ↓, s. 6.
- 1 2 Klamer 2011 ↓, s. 109.
- 1 2 Klamer 2012 ↓, s. 103.
- ↑ Sulistyono 2022 ↓, s. 70.
- ↑ Klamer 2011 ↓, s. 17–18.
- ↑ Klamer 2012 ↓, s. 73–74.
- ↑ Klamer 2011 ↓.
- ↑ Sulistyono 2022 ↓.
- ↑ Sulistyono 2021 ↓, s. 339.
Bibliografia
- Marian Klamer, Ger Reesink, Miriam van Staden: East Nusantara as a linguistic area. W: Pieter Muysken (red.): From Linguistic Areas to Areal Linguistics. Amsterdam: John Benjamins Publishing, 2008, s. 95–149, seria: Studies in Language Companion Series 90. DOI: 10.1075/slcs.90.03kla. ISBN 978-90-272-3100-0. OCLC 648344504. (ang.).
- Marian Klamer: A short grammar of Alorese (Austronesian). München: Lincom Europa, 2011, seria: Languages of the World / Materials 486. ISBN 978-3-86288-172-7. OCLC 760922643. [dostęp 2019-12-19]. (ang.).
- Marian Klamer: Papuan-Austronesian language contact: Alorese from an areal perspective. W: Nicholas Evans, Marian Klamer (red.): Melanesian Languages on the Edge of Asia: Challenges for the 21st Century. Honolulu: University of Hawaiʻi Press, 2012, s. 72–108, seria: Language Documentation & Conservation Special Publication No. 5. ISBN 978-0-9856211-2-4. OCLC 8930533500. (ang.).
- Marian Klamer: The Alor-Pantar Languages: Linguistic Context, History And Typology. W: Marian Klamer (red.): The Alor-Pantar languages: History and typology. Wyd. 2. Berlin: Language Science Press, 2017, s. 1–48, seria: Studies in Diversity Linguistics 3. DOI: 10.5281/ZENODO.569386. ISBN 978-3-944675-94-7. OCLC 1030820272. [dostęp 2022-08-13]. (ang.).
- Yunus Sulistyono. Interpreting oral history from the Alorese people in east Indonesia. „Revista Universidad y Sociedad”. 13 (4), s. 339–350, 2021. ISSN 2218-3620. OCLC 9434187240. [dostęp 2022-09-05]. (ang.).
- Yunus Sulistyono: A History of Alorese (Austronesian): Combining Linguistic and Oral History. Utrecht: LOT, 2022, seria: LOT dissertation series 614. DOI: 10.48273/lot0614. ISBN 978-94-6093-399-8. OCLC 1329222043. (ang.).
Linki zewnętrzne
- NTT Languages: Three Languages of Alor and Pantar. YouTube, 2014-11-26. [dostęp 2022-09-04].