Język aceh

Bahsa Acèh / Aceh
بهسا اچيه
Obszar	Indonezja (wyspa Sumatra)
Liczba mówiących	3,5 mln (2000)
Pismo/alfabet	łacińskie (dawniej arabskie – jawi)
Klasyfikacja genetyczna
	Języki austronezyjskie; Języki malajsko-polinezyjskie; Języki czamskie; Język aceh;
Status oficjalny
Ethnologue	6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-2	ace
ISO 639-3	ace
IETF	ace
Glottolog	achi1257
Ethnologue	ace
GOST 7.75–97	аче 076
BPS	0001 2
WALS	ace
SIL	ACE
	Występowanie
	; Prowincja Aceh w Indonezji
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Wikipedia w języku aceh
	Słownik języka aceh; w Wikisłowniku
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język aceh (Bahsa Acèh / Aceh) – język austronezyjski używany w indonezyjskiej prowincji Aceh na wyspie Sumatra. Posługują się nim Aczinowie. Według danych z 2000 roku ma 3,5 mln użytkowników.

Ma rozwinięte piśmiennictwo. Współcześnie do zapisu tego języka służy alfabet łaciński, natomiast w przeszłości stosowano zmodyfikowany alfabet arabski, zwany jawi. Pierwsze materiały nt. języka aceh, które stworzył K.F.H. van Langen, ukazały się w 1889 r. (gramatyka, podręcznik i słownik). Kolejne opracowanie poświęcone jego gramatyce sporządził Snouck Hurgronje (1900), który zaproponował też wczesną wersję ortografii łacińskiej.

Nie jest używany przez wszystkich przedstawicieli młodszego pokolenia. Na obszarach miejskich jest wypierany przez język indonezyjski, który dominuje w edukacji.

Przypisy

1 2 3 4 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Aceh, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2017-08-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
↑ Oman Fathurahman: Filologi Indonesia: Teori dan Metode. Jakarta: Prenada Media, 2015, s. 128. ISBN 978-623-218-153-3. OCLC 1001307264. [dostęp 2022-09-07]. (indonez.).
↑ Mark Durie: A Grammar of Acehnese on the Basis of a Dialect of North Aceh. Dordrecht: Foris Publications, 1985, s. 4–5, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 112. ISBN 90-6765-074-9. OCLC 14068919. (ang.).

Bibliografia

Alfred F.A.F. Majewicz Alfred F.A.F., Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[ethnologue-1] 1 2 3 4 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Aceh, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2017-08-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).

[filologi-2] Oman Fathurahman: Filologi Indonesia: Teori dan Metode. Jakarta: Prenada Media, 2015, s. 128. ISBN 978-623-218-153-3. OCLC 1001307264. [dostęp 2022-09-07]. (indonez.).

[autonazwa0-3] Mark Durie: A Grammar of Acehnese on the Basis of a Dialect of North Aceh. Dordrecht: Foris Publications, 1985, s. 4–5, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 112. ISBN 90-6765-074-9. OCLC 14068919. (ang.).