Józef Weyers (ur. 24 listopada 1896 w Krakowie, zm. 5 kwietnia 1987 w Londynie) – polski prawnik, urzędnik konsularny, dyplomata i publicysta.

Życiorys

Syn Wincentego i Heleny z Wojtasiewiczów. Ukończył gimnazjum w Krakowie. Służył w armii Austro-Węgier (1916–1918) i Wojsku Polskim (1918–1920), otrzymał stopień porucznika korpusu sądowego. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył z tytułem doktora praw (1920). Studiował też na Wyższym Studium Handlowym w Krakowie i uniwersytecie handlowym w Nowym Jorku (1925). Wstąpił do polskiej służby zagranicznej, w której był praktykantem (1926–1927), attaché w poselstwie w Berlinie (1927–1929), urzędnikiem w Departamencie Politycznym MSZ (1929–1932), wicekonsulem we Wrocławiu (1932), radcą w Komisariacie Generalnym RP w Wolnym Mieście Gdańsku (1932–1938). konsulem w Kłajpedzie (1939), radcą handlowym/I sekr. poselstwa w Helsinkach (1939–1942), gdzie po wyjeździe posła Henryka Sokolnickiego reprezentował Polskę (rząd RP na uchodźstwie) jako charge d'affaires w pierwszym okresie trwania wojny sowiecko-fińskiej (tzw. wojny kontynuacyjnej), do zawieszenia polsko-fińskich stosunków dyplomatycznych (18 stycznia 1942).

W latach 1933–1938 pełnił funkcję prezesa Klubu Wioślarskiego w Gdańsku.

Pochowany jest na Putney Vale Cemetery w Londynie.

Ordery i odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936)
• Srebrny Krzyż Zasługi (9 listopada 1931)
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Bibliografia

• Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938.
• Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 789. [dostęp 2020-08-27].
• Wojciech Skóra: Polskie placówki konsularne w Niemczech we wrześniu 1939 roku, [w:] Z morza i Pomorza. Spojrzenie na wrzesień 1939. Polityka i wojna, Toruń 2011, s. 432–457, [w:]
• książki telefoniczno-adresowe

Przypisy