Józef Wawrzyniak

Józef Wawrzyniak w 1945 roku
major
Data i miejsce urodzenia

1 czerwca 1910
Lasek, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci

4 listopada 1980
Poznań, PRL

Przebieg służby
Lata służby

1939–1945

Siły zbrojne

Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich
3 Karpacki Pułk Artylerii Przeciwpancernej

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Późniejsza praca

Właściciel kamienicy, Zjednoczenie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Miejskiego w Poznaniu, taksówkarz

Odznaczenia

Józef Wawrzyniak (ur. 1 czerwca 1910 w Lasku, zm. 4 listopada 1980 w Poznaniu) – major Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Syn Adama i Marii z Sroczyńskich.

Życiorys

Przed wybuchem II wojny światowej pracował w redakcji „Kurier Poznański”, jednocześnie zaangażowany w działalność społeczną, głównie w Towarzystwie Gimnastycznym Sokół, gniazdo w Lasku. Brał czynny udział na przełomie 1930/31 r. w budowie potężnej ćwiczni dla Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Poznaniu. W 1931 roku został wybrany prezesem T.G. Sokół gniazdo w Lasku. Pod budowę boiska oraz sali gimnastycznej przeznaczył własną działkę budowlaną. Zainicjował zbiórkę na realizację budowy, z których to środków społecznych zrealizowana została budowa boiska oraz sali (obecnie to sala gimnastyczna dla Szkoły Podstawowej nr 4 im. prof. Adama Wodziczki w Luboniu.

Po wybuchu II wojny światowej ewakuowany wraz z pracownikami „Kuriera Poznańskiego” na Węgry i do Francji, gdzie jeszcze zaangażowany był w działalność konspiracyjną (odznaczenia Krzyż Komandorski „Pro Et Nostra Libertate Vestra”, Krzyż Kawalerski „Pro Et Nostra Libertate Vestra”- ZUPRO).

Następnie przez Jugosławię, Grecję i Turcję dociera do Syrii gdzie ochotniczo wstąpił w szeregi organizującej się Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Brał udział w walkach w Palestynie, Egipcie w Libii i Tobrukiem przynależąc do dywizjonu przeciwpancernego.

Od 14 kwietnia do 16 sierpnia 1942 był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Centrum Wyszkolenia Broni i Służb. Szkołę „ukończył z wynikiem pomyślnym”.

Później w bitwie o Monte Cassino w szeregach 3 Karpackiego Pułku Artylerii Przeciwpancernej. Za akcję przetransportowania ciężkich dział na wzgórze nr 324, z którego można było ostrzeliwać pozycje niemieckie oraz wzgórze klasztorne na Monte Cassino, został po wojnie odznaczony orderem Virtuti Militari.

Melchior Wańkowicz poświęcił mu kilka zdań w swojej książce pt. Bitwa o Monte Cassino.

Z Anglii wrócił do Polski w maju 1947 roku.

Po wojnie osiedlił się w Poznaniu, gdzie zakupił działkę z zgliszczami kamienicy, którą odbudował z ruin w 1951 r. Po zakończeniu odbudowy podjął pracę fizyczną w warsztatach Zjednoczenia Robót Inżynieryjnych Budownictwa Miejskiego, gdzie wkrótce w uznaniu zasług awansowano go na stanowisko brygadzisty (odznaczenie: "Racjonalizatora Produkcji").

Poświęcił się również działalności kombatanckiej. Przybliżał historię bitwy pod Monte Cassino na spotkaniach z młodzieżą szkolną, co nie było mile widziane przez władze PRL i po kilku latach zabroniono kolejnych prelekcji. Józef Wawrzyniak był obserwowany przez SB aż do śmierci.

Zmarł 4 listopada 1980. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wirach.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

17 maja 2019 w Szkole Podstawowej nr 4 im. prof. Adama Wodziczki w Luboniu została odsłonięta tablica pamięci Józefa Wawrzyniaka.

Przypisy

Bibliografia

  • Krzysztof M. Kaźmierczak, Ściśle tajne – nieznane fakty z historii Wielkopolski (dodatek do dziennika „Polska – Głos Wielkopolski”, Poznań, 2009, s. 51–59, ISBN 978-83-88965-78-4. Rozwinięcie tematu zawarte zostało w książce pt. „Tajne spec. znaczenia” w dziale III „Nieznani bohaterowie”.
  • Stanisław Malepszak, Piotr Paweł Ruszkowski, 200 lat oświaty w Luboniu ISBN 978-83-904590-8-0 Luboń 2008. strona 130 "Józef Wawrzyniak (1910-1980) chluba SP nr 4.
  • Życiorys J. Wawrzyniaka.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.