| kapitan | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca plutonu |
| Główne wojny i bitwy |
wojna 1919-1920 |
| Odznaczenia | |
Józef Wacław Warabida ps. „Wir” (ur. 13 marca 1899 w Dobrzelinie, zm. 27 września 1969) – podoficer piechoty Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, kawaler Virtuti Militari, podczas II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawski, kapitan ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 13 marca 1899 w Dobrzelinie, w rodzinie Wojciecha i Marianny z Wójcińskich.
Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W wojnie 1919-1920 służył w stopniu sierżanta w szeregach 30 pułku Strzelców Kaniowskich, za co otrzymał Order Virtuti Militari. W 1937 był w stopniu starszego sierżanta. W składzie 30 pułku uczestniczył w kampanii wrześniowej po wybuchu II wojny światowej. Po nastaniu okupacji niemieckiej od jesieni 1939 był zatrudniony w firmie materiałów budowlanych w Warszawie. Został żołnierzem Armii Krajowej. W AK awansowany na chorążego. W konspiracji posługiwał się pseudonimem „Wir”. Działał w plutonie 233 w 3 kompanii Zgrupowania Żyrafa w ramach Obwodu „Żywiciel” (Żoliborz) AK. Pełnił funkcję dowódcy plutonu. Od sierpnia 1944 brał udział w powstaniu warszawskim walcząc w szeregach Zgrupowania „Sienkiewicz”, przemianowanego na Zgrupowanie „Kuba-Sosna”, a potem w 1 kompanii wypadowej batalionu im. Stefana Czarnieckiego („Gozdawa”). Był szefem kompanii. Członkiem kompanii wypadowej był też jego syn Roman ps. „Mały” (1923-1992). Po upadku powstania był osadzony w Oflagu VII A w Murnau.
Do Polski wrócił 1 września 1945. 19 dnia tego miesiąca został zmobilizowany do ludowego Wojska Polskiego. W 1946 był w stopniu podporucznika, potem awansowany na stopień kapitana. Był oficerem gospodarczy Obozu Pracy Jeńców Niemieckich w Warszawie. Z dniem 8 stycznia 1954 został zwolniony od powszechnego obowiązku wojskowego
Zmarł 27 września 1969. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 28 lutego 1921
- Krzyż Walecznych dwukrotnie (1921, 13 września 1939)
- Medal Niepodległości 21 kwietnia 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Srebrny Krzyż Zasługi (1946)
- Brązowy Krzyż Zasługi (ok. 1934/1935)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (11 listopada 1955)
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (2 listopada 1944)
- Krzyż Armii Krajowej
- Warszawski Krzyż Powstańczy – pośmiertnie
Przypisy
- 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-11]..
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Józef Wacław Warabida. 1944.pl / Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2022-08-13].
- 1 2 3 4 Zbigniew Wróblewski: Pod komendą „Gozdawy” 1 VIII – 4 X 1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1989, s. 254. ISBN 83-202-0715-0..
- ↑ Tadeusz Makowski: Zarys historii wojennej 30-go pułku Strzelców Kaniowskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, s. 30, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1937, s. 32.
- 1 2 M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 106.
- ↑ Lista pochowanych. Józef Wacław Warabida. um.warszawa.pl. [dostęp 2022-08-13].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 26 marca 1921, s. 536.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-10]..
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 93, poz. 128.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-10]..
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 104, poz. 1411.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].