Józef Sztembartt
porucznik
Data i miejsce urodzenia

6 listopada 1892
Wysoka Wielka

Data i miejsce śmierci

5 października 1936
Bodzechów

Przebieg służby
Lata służby

1914-1916 i 1920

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

2 szwadron jazdy
1 pułk ułanów
2 Dywizja Jazdy

Stanowiska

oficer ordynansowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
szarża pod Rokitną
wojna polsko-bolszewicka

Późniejsza praca

administrator majątku

Odznaczenia

Józef Sztembartt lub Sztembarth herbu Godziemba (ur. 6 listopada 1892 w Wysokiej Wielkiej, zm. 5 października 1936 w Bodzechowie) – podoficer Legionów Polskich, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 6 listopada 1892 w majątku Wysoka Duża, w ówczesnym powiecie kutnowskim guberni warszawskiej, w rodzinie Jakuba i Jadwigi z Niemiryczów. Uczęszczał do Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie w którym ukończył 8 klas, a następnie pobierał nauki w Wyższej Szkole Rolniczej w Warszawie. W sierpniu 1914 pojechał do majątku Wadów znajdującym się koło Krakowa na praktykę rolną.

5 sierpnia 1914 wstąpił w szeregi Legionów Polskich i został przydzielony do 2 szwadronu jazdy. W jego szeregach wziął udział w walkach w Karpatach i na Wołyniu. 13 czerwca 1915 podczas wykonywania szarży pod Rokitną został ciężko ranny. Za udział w tej bitwie został wyróżniony nadaniem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari. Po wyleczeniu rozpoczął służbę w 5 szwadronie 1 pułku ułanów. W związku ze złym stanem zdrowia w 1916 został przeniesiony do rezerwy. Dwa lata później ukończył studia agrotechniczne.

W 1920 podczas trwającej wojny polsko-bolszewickiej walczył na stanowisku oficera ordynansowego dowódcy 2 Dywizji Jazdy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 605. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy (od 1924 kawalerii). Był wówczas przydzielony w rezerwie do 8 pułku strzelców konnych w Chełmnie. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrowiec. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Po demobilizacji w majątku Bodzechów położonym koło Opatowa pracował jako jego administrator. Również w Bodzechowie był społecznie naczelnikiem Ochotniczej Straży Ogniowej. Zmarł 5 października 1936 w majątku Bodzechów. Tego samego dnia zmarła jego matka Jadwiga z Niemiryczów Godziemba-Sztembarttowa, wdowa po ś.p. Jakubie, była właścicielka majątku Wysoka Wielka Ziemi Kutnowskiej. 9 października 1936 razem z matką został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Był żonaty z Augustyną z Luzińskich, z którą miał syna Henryka (ur. 1922) i córkę Marię (ur. 1932).

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Józef Sztembarth”.

Przypisy

  1. 1 2 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 669, 705.
  2. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 593, 627.
  3. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 1039.
  4. 1 2 3 4 5 6 Nekrologi ↓.
  5. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  6. 1 2 3 4 Polak (red.) 1993 ↓, s. 208.
  7. ↑ II Lista strat 1915 ↓, s. 31, jako sekcyjny Józef Sztembarth.
  8. ↑ Mniszek i Rudnicki 1929 ↓, s. 11, 37.
  9. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 290, tu jako Józef Sztenbarth.
  10. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 1039, tu podano, że urodził się 26 listopada 1892.
  11. 1 2 3 4 Polak (red.) 1993 ↓, s. 209.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 5.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923 roku, s. 34.
  14. ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276, jako Józef Sztembarth.
  15. ↑ Kolekcja ↓, s. 3.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.