Józef Petrykiewicz
Data urodzenia

1898

Data śmierci

1990

Narodowość

polska

Odznaczenia

Józef Adam Petrykiewicz (ur. 1898, zm. 1990) – polski żołnierz, działacz społeczny i samorządowy w II Rzeczypospolitej oraz emigracyjny.

Życiorys

Urodził się w 1898. Był synem Kaspera i Rozalii. Miał czterech braci: Zygmunt (walczył w obronie Lwowie w 1918, zm. w 1933 po operacji, pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa), Romana (uczestnik obrony Lwowa z 1918, zm. 17 stycznia 1986 w Warszawie w wieku 85 lat), Tadeusza (obrońca Lwowa z 1918, zm. 12 grudnia 1985 w Bytomiu w wieku 82 lat), Antoniego (1905-1919, poległy w walkach o Lwów, najmłodszy w historii kawaler Orderu Virtuti Militari).

Kształcił się w C. K. V Gimnazjum we Lwowie, w którym w 1913 ukończył II klasę, a później do 13 maja 1914 był uczniem III klasy. Po wybuchu I wojny światowej jako uczeń wstąpił do Legionów Polskich i służył w 4 pułku piechoty w składzie III Brygady. W listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa w ramach wojny polsko-ukraińskiej, został ranny 9 listopada walcząc pod komendą dowódcy prawego pododcinka sektora Bema ppor. Franciszka Jarzębińskiego.

W okresie II Rzeczypospolitej był działaczem społecznym i samorządowym we Lwowie. Był wieloletnim radnym Rady Miasta Lwowa: w wyborach samorządowych 1934 wybrany z listy nr 1, w wyborach samorządowych 1939 wybrany z listy Listy Chrześcijańsko-Narodowej.

Po wybuchu II wojny światowej 1939 uczestniczył w obronie Lwowa. Później walczył jako żołnierz broni pancernej. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został naturalizowany w Wielkiej Brytanii 20 października 1961. Był współzałożycielem Koła Lwowian, wiceprezesem zarządu tegoż. W latach 70. przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. Prowadził tam aktywną działalność niepodległościową. Był m.in. inicjatorem wznowienia obchodów uchwalenia Konstytucji 3 maja, które odbyły się w 1979 w Rochester, gdzie rok później zorganizował obchody 40 rocznicy zbrodni katyńskiej. Pod koniec lat 80. ponownie przebywał w Anglii. Zmarł w 1990.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Żołnierze Niepodległości. Józef Petrykiewicz. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-05-06].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Dodatkowe wiadomości dla zarządu Koła Lwowian. „Biuletyn”. Nr 52, s. 63, styczeń 1987. Koło Lwowian w Londynie.
  3. 1 2 3 4 5 6 Najmłodszy obrońca Lwowa z listopada 1918 r.. „Biuletyn”. Nr 33, s. 12, grudzień 1977. Koło Lwowian w Londynie.
  4. 1 2 3 4 5 6 O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Działalność J. Petrykiewicza w USA. „Biuletyn”. Nr 37, s. 39, grudzień 1979. Koło Lwowian w Londynie.
  5. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. V Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1913. Lwów: 1913, s. 96.
  6. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. V Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1914. Lwów: 1914, s. 73.
  7. ↑ Franciszek Jarzębiński: Prawy pododcinek sektora Bema w obronie Lwowa 3–22 listopada 1918 r.. W: Obrona Lwowa. 1–22 listopada 1918. Tom 2. Źródła do dziejów walk o Lwów i województwa południowo-wschodnie 1918-1920. Relacje uczestników. Jarosław Waniorek (red.). Warszawa: 1993, s. 183. ISBN 83-85218-56-4.
  8. ↑ Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 130, s. 3, 31 maja 1934.
  9. ↑ Wyniki wyborów lwowskich. „Lwowskie Wiadomości Katolickie”. Nr 22, s. 13, 22 maja 1939.
  10. ↑ Wykaz mandatów w wyborach do Rady miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 123, s. 2, 3 czerwca 1939.
  11. 1 2 O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Obchód ku czci ofiar Katynia w Rochester (USA). „Biuletyn”. Nr 38, s. 24, czerwiec 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  12. 1 2 3 Dot. Józefa Petrykiewicza. „Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej”. Nr 137-141, s. 310, 1991.
  13. ↑ Naturalisation. „The London Gazette”. Nr 42543, s. 9223, 19 grudnia 1961.
  14. ↑ Listy czytelników. „Biuletyn”. Nr 52, s. 62, styczeń 1987. Koło Lwowian w Londynie.
  15. 1 2 Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 56, 18 grudnia 1988.
  16. ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276.
  17. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 7, s. 32, 31 grudnia 1979.
  18. ↑ Komunikat o nadaniu Krzyża Zasługi. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 32, 31 grudnia 1973.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.