Józef Latour
Иосиф-Карл Онуфриевич де Латур
generał dywizji
Pełne imię i nazwisko

Józef Karol Latour

Data i miejsce urodzenia

29 maja 1853
Lubar

Data i miejsce śmierci

4 września 1933
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1872–1921

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Stanowiska

dyrektor korpusu kadetów

Odznaczenia

Józef Karol Latour (ur. 17 maja?/29 maja 1853 w Lubarze, zm. 4 września 1933 w Warszawie) – generał lejtnant armii Imperium Rosyjskiego, generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys

W 1872 roku ukończył Pietrowskoj Połtawskie Gimnazjum Wojskowe w Połtawie (ros. Петровскую Полтавскую военную гимназию), a dwa lata później Pawłowską Szkołę Wojskową w Petersburgu. W latach 1874–1906 pełnił prawie wyłącznie służbę w szkolnictwie wojskowym. Był kolejno instruktorem, wychowawcą i dowódcą kompanii, a od 1906 roku dyrektorem Orenburskiego, a później Jarosławskiego Korpusu Kadetów. W czasie służby w armii rosyjskiej awansował kolejno na stopień: podporucznika (7 sierpnia 1874), porucznika (17 marca 1877), sztabskapitana (29 maja 1881), kapitana (24 kwietnia 1888), podpułkownika (21 kwietnia 1891), pułkownika (6 grudnia 1895) i generała majora (4 marca 1906). 21 października 1911 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała lejtnanta.

Nie wziął udziału w I wojnie światowej, udzielał się w Związku Wojskowych Polaków. Był prezesem okręgu moskiewskiego ZWP.

7 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała porucznika ze starszeństwem od dnia 21 października 1916 roku i przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Początkowo, od grudnia 1918 roku na stanowisku szefa sekcji szkół oficerskich w Departamencie Naukowo Szkolnym. Jednocześnie był członkiem Rady Naukowej przy tym departamencie. Od kwietnia 1920 roku członek Komitetu Doradczego przy Oddziale III Naukowo-Szkolnym Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. 21 kwietnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu generała porucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała porucznika. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji. Na emeryturze mieszkał w Warszawie, gdzie zmarł 4 września 1933 roku. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A18-3-1).

Autor artykułu Jaką szkołę pragniemy mieć w Korpusie Kadetów w książce Polskie Korpusy Kadetów.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Encyklopedia Wojskowa 1934 ↓, s. 756-757.
  2. ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 12 z 1918 roku, poz. 313, 333.
  3. ↑ Encyklopedia Wojskowa 1934 ↓, s. 756, tu podano, że został przyjęty 28 listopada 1918 roku.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 8 maja 1920 roku, s. 336.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 15 stycznia 1921 roku, s. 96.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 737.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1575.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1404.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 877, tu podano, że urodził się 2 czerwca 1853 roku.
  10. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  11. ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082 „za zasługi w dziedzinie pracy narodowej”.
  12. 1 2 Encyklopedia Wojskowa 1934 ↓, s. 757.
  13. ↑ M.P. z 1932 r. nr 293, poz. 341 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921 roku, s. 1204.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Encyklopedia Wojskowa. Otton Laskowski (red.). T. IV: Karabin – Lehmann. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy, 1934.
  • Polski Słownik Biograficzny. Tom 16, Władysław Konopczyński, Polska Akademia Umiejętności, Instytut Historii (Polska Akademia Nauk), Skład główny w księg, Gebethnera i Wolffa, 1935.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej. Londyn: Figaro Press, 1976.
  • Rozprawy z dziejów oświaty. Tom 22, Polska Akademia Nauk. Pracownia Dziejów Oświaty, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.