Józef Juliusz Bischof
pułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

4 września 1896
Kocmań

Data i miejsce śmierci

13 lutego 1962
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

c. k. Obrona Krajowa

Jednostki

Sztab Naczelnego Wodza

Stanowiska

szef oddziału

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Józef Juliusz Bischof (ur. 4 września 1896 w Kocmaniu, zm. 13 lutego 1962 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 4 września 1896 w Kocmaniu, ówczesnym mieście powiatowym Księstwa Bukowiny, w rodzinie Edwarda i Antoniny z domu Izeffel. W 1914 ukończył naukę i zdał egzamin maturalny w c. k. Gimnazjum II w Czerniowcach. 2 marca 1915 został powołany do służby w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej i wcielony do Batalionu Zapasowego 22 Pułku Piechoty Obrony Krajowej, a później przeniesiony do Batalionu Zapasowego 33 Pułku Piechoty Obrony Krajowej. W maju 1916 został skierowany na front rosyjski, a później front włoski. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1917. Na froncie dowodził plutonem i kompanią. Służbę zakończył 1 listopada 1918 w Tyrolu.

11 listopada 1918 wstąpił do 1 batalionu strzelców w Krakowie. W końcu grudnia 1918 wyruszył z tym batalionem na wojnę z Ukraińcami pod Lwów. 13 stycznia 1919 pod Suchowolą został ranny. Później został przeniesiony do 18 Pułku Piechoty i w jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. 1 czerwca 1920 dowodząc 9. kompanią został ranny pod miejscowością Gorodec koło Mińska, lecz nie zgodził się na odejście do szpitala i pozostał ze swoim pododdziałem. Wyróżnił się męstwem jako dowódca III batalionu, wyprowadzając go z okrążenia 7 lipca 1920 pod Żabichowem. 27 lipca 1920 odszedł z frontu chory na tyfus. Leczył się w Cieszynie, a po wyzdrowieniu został skierowany do Batalionu Zapasowego 18 Pułku Piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. Pełnił służbę w 18 pp w Skierniewicach na stanowisku dowódcy kompanii. 1 czerwca 1921 był odkomenderowany z macierzystego pułku do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1471. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko referenta, a następnie kierownika referatu wyszkolenia i mobilizacji.

W 1927 został przeniesiony do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku na stanowisko dowódcy kompanii. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 34. lokatą. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930/32. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa Wydziału Mobilizacyjnego. W tym czasie obowiązki służbowe łączył z funkcją członka Komitetu Okręgowego PCK w Krakowie. W listopadzie 1934 został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1935 został przeniesiony do Sztabu Głównego w Warszawie. Na podpułkownika awansował ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 44. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w Oddziale I Sztabu Głównego na stanowisku szefa Wydziału Organizacyjnego, a w 1945 w Sztabie Naczelnego Wodza w Londynie na stanowisku szefa Oddziału Personalnego.

Zmarł 13 lutego 1962 w Londynie i został pochowany na cmentarzu North Sheen.

Był żonaty, miał córkę Marię Krystynę (ur. 29 lipca 1929).

Ordery i odznaczenia

Odznaki

Uwagi

  1. ↑ 1 czerwca 1935 ogłoszono sprostowanie imion ówczesnego mjr. dypl. Juliusza Józefa Bischofa z „Juliusz Józef” na „Józef Juliusz”.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 61.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Kolekcja ↓, s. 4.
  4. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 130, 350.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  6. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  7. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4, 6.
  8. ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
  9. ↑ Roszkiewicz 1929 ↓, s. 17–18.
  10. ↑ Kolekcja ↓, s. 4, 6.
  11. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 73.
  12. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 62.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 58, 194.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 105.
  15. 1 2 Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 375.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 188.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 6.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35, 800.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 405.
  20. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 27.
  21. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 258.
  23. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 25.
  24. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 15.
  25. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 420.
  26. ↑ The Polish Heritage Society UK Ltd. : Honours : Polish Graves in North, West & South London cemeteries and churches. The Polish Heritage Society UK Ltd. [dostęp 2022-12-27].
  27. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  28. ↑ Roszkiewicz 1929 ↓, s. 27.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1937, s. 35.
  30. ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2022-11-16].
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 410.
  32. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 1 foto.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.