Józef Balwiński
Robak
porucznik
Data i miejsce urodzenia

23 stycznia 1916
Poznań

Data i miejsce śmierci

8 lutego 1945
Iłowiec

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Armia Krajowa
Ludowe Wojsko Polskie

Jednostki

70 pułk piechoty
14 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Józef Balwiński pseud. Robak (ur. 23 stycznia 1916 w Poznaniu, zm. 8 lutego 1945 pod Iłowcem) – oficer, uczestnik II wojny światowej w szeregach Wojska Polskiego, Armii Krajowej i ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys

Syn Jana Balwińskiego i Marii z Kominkowskich. Z powodu śmierci ojca wychowywany był przez matkę i najstarszą siostrę, pracującą jako nauczycielka. Edukację zakończył w 1938 roku, i jako absolwentowi szkoły wojskowej powierzono mu dowództwo plutonu w 70 pułku piechoty w Pleszewie.

W czasie niemieckiej agresji na Polskę w 1939 roku walczył w obronie Warszawy. Niemieckiej niewoli uniknął dzięki umieszczeniu jego nazwiska na liście poległych i lewym dokumentom. W czasie okupacji niemieckiej działał w Związku Walki Zbrojnej a następnie w Armii Krajowej. Po dotarciu na ziemie polskie 1 Armii Wojska Polskiego wstąpił w jej szeregi. W 1 AWP pełnił obowiązki dowódcy kompanii w 14 pułku piechoty. Szlak bojowy zakończył pod Iłowcem. Poległ w trakcie ataku wojsk niemieckich. Pochowany został na dziedzińcu pałacowym w Iłowcu. Po zakończeniu wojny jego ciało ekshumowano i pochowano na cmentarzu w Poznaniu.

Awanse

  • podporucznik (1938)
  • porucznik (1939

Ordery i odznaczenia

Przypisy

Bibliografia

  • Jerzy Rydłowski: Żołnierze lat wojny i okupacji. Warszawa: 1971.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.