Józef Babiak (ur. 17 marca 1897 w Kępnie, zm. 24 listopada 1919) – żołnierz Armii Cesarstwa Niemieckiego, podchorąży Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, powstaniec śląski. Kawaler orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w Kępnie w rodzinie Józefa i Juliany z Prochnickich. W latach 1914–1918 służył w armii niemieckiej. W czasie walk na frontach I wojny światowej został ciężko ranny. W okresie rozkładu armii niemieckiej przedostał się do Wielkopolski, a potem na Śląsk i tam został dowódcą oddziału wywiadowczego w 1 pułku Strzelców Bytomskich. W czasie I powstania śląskiego wysadził kilka mostów w powiecie Olesno i Kluczbork i prochownię filii zakładów Kruppa. Organizował też przerzut broni i amunicji dla walczących powstańców. Poległ w czasie jednej ze zorganizowanej przez siebie akcji dywersyjnej. Za czyny bojowe pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 5888)

Przypisy

Bibliografia

• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
• Marian Głut: Zarys historii wojennej 75-go pułku piechoty. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.