Izabela Dzieduszycka
Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1928
Niechłód

Data i miejsce śmierci

25 grudnia 2020
Warszawa

Zawód, zajęcie

ekonomistka, działaczka społeczna

Alma Mater

Akademia Handlowa w Poznaniu

Odznaczenia

Izabela Maria Dzieduszycka z domu Bojanowska (ur. 16 lipca 1928 w Niechłodzie, zm. 25 grudnia 2020 w Warszawie) – polska ekonomistka, działaczka społeczna i katolicka, założycielka i prezes stowarzyszenia Przymierze Rodzin, tenisistka stołowa.

Życiorys

W trakcie II wojny światowej uczęszczała na tajne komplety, była łączniczką Armii Krajowej. W 1946 zdała maturę w Lesznie, a w 1952 ukończyła studia magisterskie na Akademii Handlowej w Poznaniu. W 1949 i 1950 została mistrzynią Polski w tenisie stołowym w grze pojedynczej. Pracowała w przemyśle stoczniowym i okrętowym w Gdańsku i Warszawie. W 1966 została urzędniczką w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego, gdzie doszła do stanowiska głównego specjalisty ds. przemysłu okrętowego. Opracowała w tym czasie publikacje branżowe wydawane przez gdańską Pracownię Rozwoju Metod Projektowania „Promor”: Podstawowe założenia polityki OECD w stosunku do przemysłu okrętowego (1975) i Protekcjonizm przemysłu okrętowego we Francji (1976).

Na początku lat 80. wstąpiła do „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego została zwolniona z przyczyn politycznych. Pracowała fizycznie, wkrótce przeszła na emeryturę. Zajmowała się udzielaniem pomocy rodzinom osób internowanych.

Od 1983 była związana z działalnością społeczną w ramach Przymierza Rodzin, które powołała wraz z mężem Tadeuszem. Początkowo był to ruch społeczny, skupiający dzieci i młodzież przy parafiach. W 1990 otrzymał patronat prymasa, następnie przekształcił się w stowarzyszenie, prowadzące m.in. przedszkola, szkoły różnego szczebla i świetlice. Izabela Dzieduszycka pełniła w nim funkcję przewodniczącej prezydium.

Działała także w Klubie Inteligencji Katolickiej oraz w Fundacji Pro Publico Bono.

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Sylwetka na stronie sejm-wielki.pl. [dostęp 2017-01-08].
  2. ↑ Adam Pietrzak: Wspomnienie. przymierze.org.pl, grudzień 2020. [dostęp 2020-12-28].
  3. ↑ Zmarła Izabela Dzieduszycka. przymierze.org.pl, 25 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-25].
  4. 1 2 Powiedz dziękuję. wiara.pl, 3 czerwca 2008. [dostęp 2011-06-04].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Uchwała nr 404/9575/14 Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie w sprawie wniesienia pod obrady Sejmiku Województwa Podkarpackiego projektu uchwały w sprawie nadania Pani Izabeli Dzieduszyckiej odznaki honorowej „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego”. podkarpackie.pl, 8 października 2014. [dostęp 2017-01-08].
  6. ↑ Izabela Maria Dzieduszycka w Galerii Sław Polskiego Tenisa Stołowego. pzts.pl, 24 lipca 2018. [dostęp 2020-12-29].
  7. ↑ Wybory Kobiety Sukcesu Mazowsza 2012: Izabela Maria Dzieduszycka. naszemiasto.pl, 21 lutego 2012. [dostęp 2017-01-08].
  8. ↑ Magdalena Bajer. Dzieduszyccy. „Forum Akademickie”. Nr 10, 2007. [dostęp 2017-01-08].
  9. ↑ Prezydium Zarządu. przymierze.org.pl. [dostęp 2011-06-04].
  10. ↑ O FUNDACJI. propublicobono.pl. [dostęp 2018-12-16].
  11. ↑ M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 778
  12. ↑ M.P. z 2007 r. nr 9, poz. 97
  13. ↑ Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2022-04-04].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.