Iwona Schymalla

Iwona Schymalla (2011)
Data i miejsce urodzenia

27 października 1961
Warszawa

Zawód, zajęcie

prezenterka telewizyjna i radiowa, dziennikarka

Odznaczenia

Iwona Sabina Schymalla (ur. 27 października 1961 w Warszawie) – polska dziennikarka oraz prezenterka telewizyjna i radiowa, konferansjerka, od 20 lipca 2009 do 7 października 2009 i ponownie od 12 października 2010 do 18 listopada 2011 dyrektor Programu I Telewizji Polskiej, którego była dziennikarką w latach 1990–2011.

Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Dwukrotna laureatka nagrody Wiktora (1997 i 1999), laureatka plebiscytu Mistrz Mowy Polskiej (2009).

Życiorys

Wykształcenie

Uczyła się w klasie o profilu biologiczno-chemicznym XIII Liceum Ogólnokształcącego im. płk. Leopolda Lisa-Kuli w Warszawie, a po zdaniu matury w 1980 podjęła studia z resocjalizacji i socjologii w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończyła także studia podyplomowe na kierunku „produkcja telewizyjna i filmowa” w PWSFTviT w Łodzi.

Kariera zawodowa

Po ukończeniu studiów pracowała jako asystent-wykładowca w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

Na początku lat 90. rozpoczęła pracę w Telewizji Polskiej, wygrywając konkurs na spikera stacji. Początkowo pracowała w Telewizji Edukacyjnej, dla której reportaże o problematyce społecznej, następnie – wraz z reorganizacją struktury telewizji publicznej – została przeniesiona do działu oprawy TVP1, a w 1993 została jedną z prowadzących magazyn poranny Kawa czy herbata?, który przez kolejne lata współprowadziła z Pawłem Pochwałą. W 1994 została etatowym pracownikiem Telewizji Polskiej. 3 maja 1996 została prezenterką dnia w TVP1, ponadto w latach 1996–1997 zrealizowała dla stacji autorski program Profesjonaliści. Na antenie TVP1 prowadziła także Studia Papieskie, relacje telewizyjne wizyt papieskich w 1997, 1999, 2002 i 2006. Za działalność telewizyjną otrzymała w 1998 Wiktora Publiczności za 1997 oraz w 2000 Wiktora dla najlepszej spikerki za 1999.

W grudniu 2000 prezydent Aleksander Kwaśniewski odznaczył ją Złotym Krzyżem Zasługi za „wybitne zasługi dla rozwoju telewizji polskiej”.

W 1998 i 1999 prowadziła ceremonie wręczenia Wiktorów. Od 2000 kilkukrotnie prowadziła gale wręczenia Nagrody im. Andrzeja Drawicza, poza tym prowadziła dziewięć kolejnych gal przyznania Nagród Grand Press. W 2004 zaczęła współprowadzić program religijno-publicystyczny TVP1 Między Ziemią a Niebem. W 2007 współprowadziła z Robertem Tekielim program ewangelizacyjny TVP3 Jarmark cudów. W 2008 otrzymała Nagrodę im. Świętego Kamila za „osobiste i twórcze zaangażowanie w budowanie pozytywnego wizerunku ruchu hospicyjnego w Polsce oraz profesjonalizm i dziennikarską rzetelność w upowszechnianiu wiedzy o hospicjach i opiece paliatywnej”. W 2009 prowadziła na antenie TVP1 autorskie programy o tematyce medycznej – Ciało to niemało i Ostry dyżur Jedynki.

20 lipca 2009 została mianowana dyrektorem TVP1, z tego powodu w sierpniu przestała prowadzić programy Kawa czy herbata? i Między ziemią a niebem. 9 października 2009 została odwołana z funkcji dyrektora TVP1, po czym wróciła do prowadzenia części programów stacji, pracowała także w redakcji oprawy i promocji TVP1. 12 października 2010 ponownie objęła stanowisko dyrektora TVP1, przy czym wciąż prowadziła program Między ziemią a niebem, a od stycznia do lutego 2011 dodatkowo współprowadziła z Pawłem Pochwałą magazyn Kawa czy herbata? Moja niedziela. 19 lipca 2011 złożyła dymisję ze stanowiska dyrektora TVP1, co motywowała „wewnętrznym funkcjonowaniem spółki”. Dzień później wycofała swoją rezygnację. 18 listopada 2011 została odwołana ze stanowiska dyrektora TVP1, co tłumaczono faktem, że „zarząd miał większe oczekiwania w stosunku do anteny”. Cztery dni później poinformowała o wymówieniu umowy z TVP, jako powód złożenia wskazując działania prowadzone wśród „nieformalnych struktur władzy”. Wcześniej odrzuciła ofertę zmiany formy zatrudnienia z umowy o pracę na terminowy, roczny kontrakt.

Do 2009 prowadziła wieczorną audycję publicystyczną W dobrym tonie w Vox FM. W 2009 otrzymała tytuł Mistrza Mowy Polskiej. Od stycznia 2012 prowadziła niedzielną Debatę medyczną w Radiowej Jedynce. Od maja 2013 jest redaktor naczelną serwisu internetowego Medexpress.pl, na którego łamach przeprowadza także wywiady z ekspertami medycznymi w programie Gość Medexpressu.

W 2014 nakładem Wydawnictwa Filia ukazała się książka pt. Zawód spikerka, będący zapisem wywiadu rzeki ze Schymallą, który przeprowadziła Małgorzata Talarek.

W 2015 ubiegała się o stanowisko prezesa zarządu rady nadzorczej Telewizji Polskiej.

Życie prywatne

Ma siostrę Beatę. Jej mężem jest archeolog, historyk i dyplomata Andrzej Schymalla (ur. 1961), z którym ma córkę Aleksandrę (ur. 1990).

Współprowadzi rodzinną Fundację Sarmacką Rodziny Schymallów „Serce i Rozum”. Objęła stanowisko prezesa Fundacji „Żyjmy Zdrowo”.

Pojawiła się gościnnie w filmie Tydzień z życia mężczyzny (1999) oraz pojedynczych odcinkach seriali Bulionerzy (2004) i Ranczo (2009).

Nagrody i odznaczenia

Przypisy

  1. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 275.
  2. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 114.
  3. 1 2 3 pp: Iwona Schymalla została dyrektorem Jedynki. wirtualnemedia.pl, 2009-07-21. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  4. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 44.
  5. 1 2 3 Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 9
  6. Patryk Pallus: “Kawa czy herbata?”: nowi prowadzący i nowy szef. wirtualnemedia.pl, 2010-10-21. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  7. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 21.
  8. 1 2 Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 219–220
  9. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 14–15.
  10. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 71, 77, 80, 103.
  11. 1 2 3 Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 85
  12. 1 2 Odznaczenia dla zasłużonych pracowników TVP S.A.. prezydent.pl, 2000-12-05. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  13. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 131.
  14. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 136–137.
  15. Jarmark cudów [online], jezus.waw.pl [dostęp 2011-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-08].
  16. 1 2 Nagroda Imienia Św. Kamila – Światowy Dzień Chorego 2008. kuria.kamilianie.eu. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  17. sex: Iwona Schymalla poprowadzi nowy program Jedynki. wirtualnemedia.pl, 2009-03-09. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  18. 1 2 Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 126–127
  19. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 163.
  20. ks: Iwona Schymalla znika z wizji TVP 1 (wideo). wirtualnemedia.pl, 2009-07-31. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  21. rps: Schymalla już nie dyrektorem, ale zostaje w TVP. wirtualnemedia.pl, 2009-10-12. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  22. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 170.
  23. Schymalla znów na czele TVP1 [online], TVN24.pl, 12 października 2010 [zarchiwizowane z adresu 2010-10-15].
  24. Zmiana szefa TVP1 – Schymalla zamiast Gadowskiego. wyborcza.pl.
  25. Krzysztof Lisowski: Iwona Schymalla (szefowa TVP 1). wirtualnemedia.pl, 2010-11-03. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  26. Krzysztof Lisowski: Iwona Schymalla wraca do „Kawy czy herbaty?”. wirtualnemedia.pl, 2011-01-10. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  27. pp: Niedzielna “Kawa czy herbata?” bez Iwony Schymalli. wirtualnemedia.pl, 2011-02-22. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  28. Dyrektor TVP 1 Iwona Schymalla złożyła dymisję [online], Onet.pl, 11 lipca 2011 [dostęp 2011-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-22].
  29. kl: Iwona Schymalla zrezygnowała. Dzisiaj decyzja prezesa TVP. wirtualnemedia.pl, 2011-07-20. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  30. Błażej Torański, Schymalla i Wyszyńska pozostają [online], Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, 20 lipca 2011 [dostęp 2011-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-12].
  31. Schymalla odwołana, Wyszyńska rezygnuje [online], TVN24.pl, 18 listopada 2011 [dostęp 2011-11-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-19].
  32. Agnieszka Kazimierczuk, Piotr Radziszewski szefem TVP1 [online], rp.pl, 21 grudnia 2011 [dostęp 2011-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-22].
  33. kl: Iwona Schymalla po 20 latach pracy odchodzi z TVP. wirtualnemedia.pl, 2011-11-22. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  34. pp: Iwona Schymalla oskarża TVP: “Najazd politycznego pionu z resortu”. wirtualnemedia.pl, 2011-11-23. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  35. Krzysztof Lisowski: Iwona Schymalla, była szefowa TVP1. wirtualnemedia.pl, 2011-12-01. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  36. ks: Marek Zając zastąpił Iwonę Schymallę. wirtualnemedia.pl, 2009-10-13. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  37. 1 2 Mistrz Mowy Polskiej 2009. mistrzmowy.pl. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  38. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 116–117.
  39. pp: Iwona Schymalla redaktor naczelną portalu Medexpress.pl. wirtualnemedia.pl, 2013-05-09. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  40. Autor: Iwona Schymalla :: MedExpress.pl [online], medexpress.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  41. Elżbieta Rutkowska: Kandydaci do zarządu TVP przesłuchani; Kto wypadł najlepiej? (analiza). press.pl, 2015-05-31. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  42. masz: Andrzej Schymalla: zawodowcy kontra Politrucy. wirtualnemedia.pl, 2012-01-23. [dostęp 2021-06-12]. (pol.).
  43. Marta Kawczyńska: Iwona Schymalla: Rozstawałam się z mężem wielokrotnie. [dostęp 2021-06-08]. (pol.).
  44. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 94–95.
  45. Iwona Schymalla – Film Polski. filmpolski.pl.
  46. Schymalla i Talarek 2014 ↓, s. 152–153.

Bibliografia

  • Iwona Schymalla, Małgorzata Talarek, Zawód: spikerka, Wydawnictwo Filia, 2014, ISBN 978-83-7988-039-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.