Iwan Iwanowicz
Data urodzenia

28 marca 1554

Data śmierci

między 16 listopada a 19 listopada 1581

Iwan Iwanowicz, ros. Иоа́нн Иоа́ннович (ur. 28 marca 1554, zm. 19 listopada 1581 r.) – carewicz rosyjski z dynastii Rurykowiczów, drugi syn Iwana Groźnego i Anastazji Zacharyny.

Pochodzenie

Urodził się 28 marca 1554 r. jako czwarte z sześciorga dzieci cara Iwana Groźnego i jego pierwszej żony Anastazji Zacharyny. Z jego rodzeństwa tylko młodszy brat Fiodor przeżył dzieciństwo.

Wiódł zwyczajne życie następcy tronu – brał udział w spotkaniach państwowych, egzekucjach, wyprawach wojennych, przyjęciach delegacji zagranicznych, czyli wszelkich czynnościach, które miały go przygotować do sprawowania władzy.

Napisał żywot świętego Antoniego Sijskiego.

Małżeństwa

W 1571 r. dwukrotnie owdowiały Iwan Groźny poszukiwał kolejnej żony. Do Moskwy sprowadzono około 2000 kobiet, spośród których car na swoją trzecią żonę wybrał Marfę Sobakinę. Na żonę następcy tronu została wybrana Eudokia Bogdanowa Saburowa. Już rok po ślubie Eudokia została odesłana do klasztoru na rozkaz cara. Tak samo postąpiono z drugą żoną carewicza, Paraskewą Sołową. Powodem krótkich małżeństw był brak potomstwa, gdyż Iwan oczekiwał od swoich synowych zapewnienia ciągłości dynastii.

W 1581 r. Iwan wziął trzeci ślub. Jego wybranką była Helena Iwanowna Szeremietiewą, córka Iwana Wasiljewicza Mniejszego, który zginął w bitwie pod Rewlem w 1577 r. Iwan Groźny był skonfliktowany z rodziną swojej trzeciej synowej.

Śmierć

Helena szybko zaszła w ciążę. W połowie listopada 1581 r. car wszedł do jej komnaty i pobił ją, gdyż była ubrana tylko w jedną koszulę. W obronie żony stanął carewicz, wywiązała się awantura podczas której doszło do ostrej wymiany zdań. Car uderzył Iwana w ucho ciężką laską zakończoną metalowym okuciem. Według niektórych źródeł Iwan cierpiał na epilepsję i gwałtowne uderzenie spowodowało napad paniki. Dodatkowo pojawiło się zapalenie płuc. Iwan chorował przez dziesięć dni, a car nakazał przywieźć do pałacu wielu lekarzy, którym obiecywał sowite wynagrodzenie, jeśli uratują życie następcy tronu. Carewicz zmarł 19 listopada 1581 r. w wieku 27 lat. Car opłakiwał syna, a patriarchom posłał znaczne sumy pieniędzy na modlitwy za duszę zmarłego.

Wdowa po Iwanie tuż po jego śmierci urodziła martwego syna. Z rozkazu cara odesłano ją do klasztoru.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Andrzej Andrusiewicz, Iwan Groźny, 2006, s. 184-186, ISBN 978-83-7129-959-9.
  2. ↑ Publikacje elektroniczne Instytut Literatury Rosyjskiej (Dom Puszkina) RAS
  3. ↑ Publikacje elektroniczne – Instytut Literatury Rosyjskiej (Dom Puszkina) RAS
  4. 1 2 Andrzej Andrusiewicz, Iwan Groźny, 2006, s. 177-178.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.