Iván Morovic Fernández

Iván Morovic Fernández, 1980
Data i miejsce urodzenia

24 marca 1963
Viña del Mar

Obywatelstwo

Chile

Tytuł szachowy

arcymistrz (1986)

Ranking FIDE

2489 (01.06.2022)

Ranking krajowy FIDE

4

Iván Morovic Fernández (ur. 24 marca 1963 w Viña del Mar) – chilijski szachista, arcymistrz od 1986 roku.

Kariera szachowa

Od pierwszych lat 80. należy do ścisłej czołówki chilijskich szachistów. W roku 1981 zdobył tytuł mistrza kraju. Pomiędzy 1978 a 2012 r. trzynastokrotnie (w tym 9 razy na I szachownicy) wystąpił na szachowych olimpiadach, w roku 1984 zdobywając brązowy medal za indywidualny wynik na III szachownicy. W 1985 r. reprezentował Chile na drużynowych mistrzostwach państw panamerykańskich, na których wraz z drużyną zdobył brązowy medal oraz wystąpił w turnieju międzystrefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Tunisie, zajmując XIII miejsce. Rok później otrzymał, jako pierwszy Chilijczyk w historii, tytuł arcymistrza. Dwukrotnie brał udział w turniejach o mistrzostwo świata rozgrywanych systemem pucharowym, w obu przypadkach odpadając w I rundzie: w 1997 w Groningen przegrał z Talem Shakedem, a w 2004 w Trypolisie – z Viorelem Iordachescu. W 2009 r. wystąpił w rozegranym w Chanty-Mansyjsku turnieju o Puchar Świata, w I rundzie przegrywając w Siergiejem Rublewskim.

Największy sukces w karierze osiągnął w 1993 r., samodzielnie zwyciężając w bardzo silnie obsadzonym (XVI kat. FIDE) turnieju w Las Palmas (przed Viswanathanem Anandem, Aleksandrem Chalifmanem, Arturem Jusupowem, Michaelem Adamsem, Zurabem Azmaiparaszwilim, Weselinem Topałowem, Kiryłem Georgijewem, Larrym Christansenem i Manuelem Rivas Pastorem). Do innych znaczących jego sukcesów w turniejach międzynarodowych należą m.in. dz. I m. w Buenos Aires (1978, Clarin B, wraz z Raimundo Garcią), I m. w mistrzostwach panamerykańskich juniorów do la 18 w Mercedes (1979), dwukrotnie dz. III m. w mistrzostwach świata juniorów do lat 20 w Dortmundzie (1980) oraz Kopenhadze (1982), I m. w Ramat Hasharon (1980), dz. I m. w Corrientes (1985, turniej strefowy, wraz z Miguelem Quinterosem), II m. w Rio de Janeiro (1985), dz. I m. w Santa Catalina (1987, wraz z Manuelem Rivas Pastorem), remis 3 – 3 w meczu z Borisem Spasskim (Viña del Mar, 1989) oraz pokonanie 3½ – 2½ Wiktora Korcznoja (Santiago, 1991), I m. w Las Palmas (1994, open), I m. w Santiago de Chile (1995, turniej strefowy), dz. I m. w North Bay (1995, wspólnie z Patrickiem Wolffem), dz. I m. w Buenos Aires (1997, memoriał Miguela Najdorfa, wraz z Emilem Sutowskim), dz. I m. w Hawanie (1998, memoriał Jose Raula Capablanki, wraz z m.in. Robertem Hübnerem), dz. I m. w Pinamarze (2002, wraz z Pablo Zarnickim i Pablo Ricardim) oraz dz. I m. w Santosie (2003, wraz z Gilberto Milosem). W 2003 r. zdobył w Buenos Aires brązowy medal mistrzostw Ameryki.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1999 r., z wynikiem 2613 punktów zajmował wówczas 58. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród chilijskich szachistów.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.