Ise z Cilkani, Jese z Cilkani – święty mnich chrześcijański.

Według hagiografii pochodził z Syrii. W młodości dołączył do klasztoru założonego przez mnicha Jana i razem z nim opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę. Po kilku latach życia w klasztorze, gdy był hierodiakonem, został wybrany przez Katolikosa-Arcybiskupa Mcchety Eulaliusza na biskupa Cilkani. Jego chirotonia odbyła się w Mcchecie.

W prawosławnej hagiografii określany jest jako "przykład najświętszej miłości i czystości". W kierowanej przez siebie diecezji rozwinął szeroką działalność misyjną. Przypisuje mu się również liczne cuda.

Po śmierci pochowany w katedrze w Cilkani.

Przypisy