Ireneusz Pękalski
Biskup tytularny Castello di Tingizio

Ireneusz Pękalski (2013)
Omnibus Omnia
Wszystkim dla wszystkich
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

9 marca 1950
Tomaszów Mazowiecki

Biskup pomocniczy łódzki
Okres sprawowania

od 2000

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

2 czerwca 1974

Nominacja biskupia

11 grudnia 1999

Sakra biskupia

8 stycznia 2000

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

8 stycznia 2000

Miejscowość

Łódź

Miejsce

archikatedra łódzka

Konsekrator

Władysław Ziółek

Współkonsekratorzy

Janusz Bolonek
Adam Lepa

Ireneusz Józef Pękalski (ur. 9 marca 1950 w Tomaszowie Mazowieckim) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi w latach 1993–2000, biskup pomocniczy łódzki od 2000.

Życiorys

Urodził się 9 marca 1950 w Tomaszowie Mazowieckim. W 1968 ukończył tamtejsze II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego. Studiował w Seminarium Duchownym w Łodzi. Święceń prezbiteratu udzielił mu w 2 czerwca 1974 biskup diecezjalny łódzki Józef Rozwadowski. Dalsze studia odbył w zakresie prawa kanonicznego w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Na Wydziale Prawa Kanonicznego rzymskiego uniwersytetu uzyskał w 1981 doktorat.

Pracował jako wikariusz w parafii Ksawerów. Był notariuszem kurii biskupiej w Łodzi, obrońcą węzła małżeńskiego oraz sędzią w trybunale kościelnym. Został sekretarzem rady kapłańskiej i członkiem kolegium konsultorów. Był wicepostulatorem w procesie beatyfikacyjnym Wandy Malczewskiej. W latach 1993–2000 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Łódzkich Studiów Teologicznych”. Brał udział w III Synodzie Archidiecezji Łódzkiej. W 1993 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 1997 został kanonikiem gremialnym Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej.

W Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi prowadził wykłady z prawa kanonicznego i lektoraty łaciny. W latach 1987–1993 był prorektorem, a w latach 1993–2000 rektorem tego seminarium. Prawo kanoniczne wykładał ponadto w Instytucie Teologicznym i w Łódzkim Ośrodku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

11 grudnia 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Castello di Tingizio. Święcenia biskupie otrzymał 8 stycznia 2000 w archikatedrze łódzkiej. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita łódzki Władysław Ziółek, któremu asystowali arcybiskup Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski w Urugwaju, i Adam Lepa, biskup pomocniczy łódzki. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Omnibus omnia” (Wszystkim dla wszystkich). W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego. W 2014 został ustanowiony dziekanem Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej.

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski został delegatem ds. Duszpasterstwa Kobiet, a ponadto członkiem Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Rady ds. Ekumenizmu.

Wyróżnienia

W 2014 nadano mu tytuł honorowego obywatela Tomaszowa Mazowieckiego.

Przypisy

  1. 1 2 3 Ireneusz Pękalski. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-24]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Nota biograficzna Adama Lepy na stronie archidiecezji łódzkiej. archidiecezja.lodz.pl. [dostęp 2016-10-18].
  3. ↑ Historia II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim. 2liceum.pl (arch.). [dostęp 2020-03-25].
  4. ↑ Historia Studiów. archidiecezja.lodz.pl. [dostęp 2013-08-24].
  5. ↑ Nomina di Ausiliare di Lodz (Polonia). press.catholica.va (arch.), 1999-12-11. [dostęp 2014-04-18]. (wł.).
  6. ↑ Ł. Głowacki: 13. rocznica sakry biskupa Ireneusza Pękalskiego. archidiecezja.lodz.pl, 2013-01-07. [dostęp 2013-08-24].
  7. ↑ Łódź: ks. Ireneusz Pękalski przyjął świecenia biskupie. ekai.pl (arch.), 2000-01-08. [dostęp 2018-03-02].
  8. ↑ Ireneusz Pękalski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  9. ↑ B. Dobrzyńska: Biskup Ireneusz Pękalski honorowym obywatelem Tomaszowa. tomaszowmazowiecki.naszemiasto.pl, 2014-03-28. [dostęp 2014-04-18].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.