Irena Adamowicz
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1910
Petersburg

Data i miejsce śmierci

12 sierpnia 1973
Warszawa

Miejsce spoczynku

cmentarz komunalny Północny w Warszawie

Zawód, zajęcie

pedagożka

Stanowisko

działaczka harcerska

Odznaczenia

Irena Adamowicz (ur. 28 kwietnia?/11 maja 1910 w Petersburgu, zm. 12 sierpnia 1973 w Warszawie) – polska pedagożka, harcerka, jedna z naczelnych Związku Harcerstwa Polskiego oraz sprawiedliwa wśród Narodów Świata

Życiorys

Była córką inżyniera technologa Henryka i lekarki Stanisławy z Piekarskich. Maturę zdała w Gimnazjum Żeńskim im. Cecylii Plater-Zyberkówny w roku 1927. W latach 1928–1934 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w czerwcu 1934 uzyskał tytuł magistra filozofii w zakresie pedagogiki ze specjalnością psychologii wychowawczej. W latach 1934–1935 uzupełniała studia na Studium pracy społeczno-oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej i jednocześnie uczyła przedmiotów pedagogicznych w Seminarium dla wychowawczyń przedszkoli w Warszawie. W latach 1928–1934 pracowała jako kierowniczka świetlic dla dzieci i młodzieży a następnie w latach 1935–1941 jako opiekunka przyzakładowa, instruktorka szkolenia matek i kierowniczka działu wychowawczego w Domu Boduena w Warszawie. Przed II wojną światową była związana z żydowską organizacją Haszomer Hacair, działała w żeńskich władzach ZHP.

Podczas okupacji hitlerowskiej, od 1941 do 1944 była lustratorką domów dziecka i młodzieży Wydziału Opieki Społecznej i Zdrowia Publicznego Zarządu miasta stołecznego Warszawy. Jako wizytator domów dziecka lub w przebraniu niemieckiej zakonnicy wielokrotnie przedostawała się do gett żydowskich m.in. w Wilnie, Kownie, Szawlach i Białymstoku, wielokrotnie do getta warszawskiego. Członek Armii Krajowej, była łączniczką między ŻOB a AK. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka.

Po 1945 pracowała w Polskim Biurze Repatriacyjnym we Frankfurcie jako tłumaczka, następnie wizytator domów dziecka, a później pracowała w Bibliotece Narodowej.

Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-IX-3-8-2).

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Życie i działalność Ireny Adamowicz przedstawiła Larissa Cain w swojej książce „Irena Adamowicz. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Irena Adamowicz - Memoriał Generał Marii Wittek [dostęp 8.08.2023].
  2. ↑ Tadeusz Władysław Świątek, Rafał Chwiszczuk, Od Sawy do Kamy czyli kobiecy ruch społecznikowski, Wydawca Fundacja Cultus, Warszawa 2011, s. 30.
  3. ↑ Larissa Cain, Irena Adamowicz. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, wyd. W Drodze, Poznań 2011, ISBN 978-83-7033-754-4. s. 128.
  4. ↑ Irena Adamowicz. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2018-03-04].
  5. ↑ M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  6. ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
  7. ↑ Adamowicz Irena – Polscy Sprawiedliwi – Przywracanie Pamięci. [dostęp 2011-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-12)].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.