| Euryoryzomys | |||
| Weksler, Percequillo & Voss, 2006 | |||
Przedstawiciel rodzaju – innoryżak wytworny (E. nitidus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
innoryżak | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Oryzomys macconnelli O. Thomas, 1910 | |||
| Gatunki | |||
| |||
| Zasięg występowania | |||
innoryżak wytworny innoryżak zmyślny innoryżak rdzawy innoryżak paskudny innoryżak gąszczowy | |||
Innoryżak (Euryoryzomys) – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 98–179 mm, długość ogona 99–181 mm, długość ucha 18,5–25 mm, długość tylnej stopy 28,5–40 mm; masa ciała 20–100 g.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 2006 roku brazylijsko-amerykański zespół teriologów (Brazylijczycy Marcelo Weksler, Alexandre Reis Percequillo oraz Amerykanin Robert S. Voss) na łamach American Museum novitates. Na gatunek typowy autorzy wyznaczyli (oryginalne oznaczenie) innoryżaka amazońskiego (E. macconnelli).
Etymologia
Euryoryzomys: gr. ευρυς eurus ‘szeroki’; rodzaj Oryzomys S.F. Baird, 1857 (ryżniak).
Podział systematyczny
Takson wyodrębniony na podstawie badań filogenetycznych z Oryzomys. Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Euryoryzomys macconnelli (O. Thomas, 1910) – innoryżak amazoński
- Euryoryzomys emmonsae (Musser, Carleton, Brothers & A.L. Gardner, 1998) – innoryżak gąszczowy
- Euryoryzomys legatus (O. Thomas, 1925) – innoryżak zmyślny
- Euryoryzomys russatus (J.A. Wagner, 1848) – innoryżak rdzawy
- Euryoryzomys lamia (O. Thomas, 1901) – innoryżak paskudny
- Euryoryzomys nitidus (O. Thomas, 1884) – innoryżak wytworny
- Euryoryzomys cerqueirai Percequillo & Weksler, 2023
Przypisy
- 1 2 3 4 M. Weksler, A.R. Percequillo & R.S. Voss. Ten New Genera of Oryzomyine Rodents (Cricetidae: Sigmodontinae). „American Museum Novitates”. 3537, s. 11, 2006. (ang.).
- 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 247. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 396. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- 1 2 U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 423–424. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 252. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, J. Zijlstra & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 12.1) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2024-01-06]. (ang.).