Indywidualne Mistrzostwa Świata w ice speedwayu 1971 – cykl zawodów motocyklowych na lodzie, mający na celu wyłonienie medalistów indywidualnych mistrzostw świata w sezonie 1971. Tytuł wywalczył Gabdrachman Kadyrow ze Związku Radzieckiego.

Historia i zasady

Po raz drugi finał mistrzostw świata rozegrany na sztucznie mrożonym torze w zachodnioniemieckim Inzell, po raz pierwszy w formie dwudniowych zawodów. Finał poprzedziły dwa trzyrundowe półfinały rozgrywane w Szwecji i Związku Radzieckim, które zwyciężyli Szwedzi Bernt Hörnfeldt i Conny Samuelsson.

Tytuł po raz czwarty wywalczył Gabdrachman Kadyrow, który jedyny punkt stracił w biegu 17., który zakończył na 2 miejscu, za Władimirem Cybrowem. Wicemistrzem został debiutant Władimir Czekuszew z 25 punktami. Trzecie miejsce zajął Czech, Milan Špinka, dla którego również był to pierwszy występ w finale mistrzostw świata, ale także pierwszy sezon w zawodach na torach lodowych. Bliski zajęcia miejsca na podium był Walerij Katiużanski, który po pierwszym dniu zmagań z 13 punktami zajmował 2. miejsce ex aequo z Czekuszewem, dzień później w pierwszej serii zanotował upadek, w ostatniej - zerwał taśmę.

Uczestnicy

Obsada mistrzostw została ustalona na podstawie półfinałów rozegranych w Szwecji i Związku Radzieckim. Z każdego półfinału awansowało po 7 zawodników. Z dzikimi kartami wystartowało dwóch zawodników gospodarzy - Hans Siegl i Christoph Betzl. Rolę rezerwowego miał pełnić mistrza świata z 1970 roku Antonín Šváb, jednak odniesiona w półfinale kontuzja uniemożliwiła mu wzięcie udziału w finale, toteż na pozycjach rezerwowych startowali zawodnicy gospodarzy Alfred Döhr i Otto Barth.

Klasyfikacja końcowa

Przypisy