Imprimitura (łac. imprimere – wciskać) – w malarstwie olejnym i temperowym cienka warstwa farby laserunkowej rozprowadzonej dużą ilością werniksu lub spoiwa wcierana w grunt malarski w celu zwiększenia izolacji warstwy malarskiej od podobrazia.

Imprimitury ze względu na zastosowanie naturalnych pigmentów, tzw. ziemie, miały zwykle ciepłe odcienie brązów i zieleni, od XVI w. przeważały imprimitury ciemne lub czerwonawe – bolusowe, szczególnie popularne we Włoszech i Niderlandach w XV–XVII wieku.

Imprimiturę nakładano zwykle po wykonaniu rysunku lub podmalówki pod przyszłe malowidło, dlatego pełniła dodatkowo funkcję ich utrwalacza.

Terminu imprimatura używa się obecnie na określenie każdej barwnej podmalówki.

Przypisy

  1. 1 2 3 Stefan Kozakiewicz (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. IV, Warszawa: PWN, 1996, s. 159, ISBN 83-01-12365-6 (pol.).
  2. 1 2 Hilary McGlynn (red.), Wielka Encyklopedia Oxford, t. 8, Oxford Educational, 2008, s. 51, ISBN 978-83-252-0187-6 (pol.).
  3. 1 2 Władysław Ślesiński, Techniki malarskie, spoiwa organiczne, Warszawa: Arkady, 1984, s. 139, 150–152, ISBN 83-213-2972-1 (pol.).
  4. Imprimatura [online], Prześwietlenie, 24 listopada 2018 [dostęp 2021-06-03] (pol.).

Bibliografia

  • Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1975.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.