Impluvium – w domu rzymskim prostokątny basen w posadzce atrium, zbierający wodę deszczową spływającą z dachu przez otwór compluvium.

Zajmował centralne miejsce i był najważniejszym elementem architektonicznym tego pomieszczenia. Wykładano go mozaiką, marmurem. W późniejszych czasach wyposażano go w fontannę. Wodę z impluvium często odprowadzano rurami do cysterny w podziemiach domu i wykorzystywano np. do celów higienicznych.

Najstarsze impluvia pochodzące z II wieku p.n.e. stwierdzono w Pompejach.

Przypisy

  1. Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 269, ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym (red. L. Winniczuk). Warszawa: PW Wiedza Powszechna, 1988, s. 202, ISBN 83-214-0406-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.