Igor Afrikantow
Игорь Африкантов
Data i miejsce urodzenia

21 października 1916
Puszkarka, obwód niżnonowogrodzki

Data i miejsce śmierci

19 lipca 1969
Gorki (Niżny Nowogród)

Zawód, zajęcie

konstruktor, inżynier

Odznaczenia

Igor Iwanowicz Afrikantow (ros. Игорь Иванович Африкантов, ur. 8 października?/21 października 1916 we wsi Puszkarka w obecnym rejonie arzamaskim w obwodzie niżnonowogrodzkim, zm. 19 lipca 1969 w mieście Gorki (obecnie Niżny Nowogród) – radziecki konstruktor i organizator produkcji reaktorów atomowych dla przemysłu, lotnictwa cywilnego i marynarki.

Życiorys

Urodził się w rodzinie wiejskich nauczycieli. Skończył szkołę podstawową w Arzamasie i szkołę średnią w m. Gorki, po czym studiował w Gorkowskim Instytucie Mechaniki i Budowy Maszyn, który ukończył w 1939. Został kierownikiem grupy biura konstrukcyjnego stoczni w Stalingradzie, a od 1942 pracował w m. Gorki w zakładzie nr 92 jako szef działu, zastępca kierownika warsztatu, szef warsztatu, zastępca głównego technologa, zastępca naczelnika Specjalnego Biura Konstrukcyjnego (OKB) ds. prac doświadczalnych i zastępca szefa głównego konstruktora biura. Od 1951 do 1954 był naczelnikiem i głównym konstruktorem OKB zakładu nr 92, potem do 1964 naczelnikiem i głównym konstruktorem OKB-2 zakładu, następnie naczelnikiem i głównym konstruktorem Doświadczalnego Biura Konstrukcyjnego Budowy Maszyn. Kierował pracami przy projektowaniu 9 reaktorów atomowych i 5 reaktorów ciężkowodnych. W latach 60. kierował pracami przy projektowaniu i opanowaniu produkcji pierwszego na świecie reaktora energetycznego na neutrony prędkie chłodzonego sodem, BN-350 i mocniejszego od niego BN-600. Mimo że były to pierwsze reaktory, wykazały się wyjątkową niezawodnością; pierwszy działał do 1997, drugi działa nadal. W 1954 został głównym konstruktorem instalacji reaktora atomowego dla lodołamacza Lenin. W 1958 został doktorem nauk technicznych, a w 1960 profesorem Gorkowskiego Instytutu Politechnicznego, w którym w 1962 z jego inicjatywy utworzono Wydział Fizyczno-Techniczny, którego został wykładowcą. Był autorem prac naukowych.

Odznaczenia i nagrody

I inne.

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.