| wieś | |
Zabytkowa kuźnia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
1200 |
| Strefa numeracyjna |
12 |
| Kod pocztowy |
32-125 |
| Tablice rejestracyjne |
KRA |
| SIMC |
0319747 |
Położenie na mapie gminy Igołomia-Wawrzeńczyce | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu krakowskiego | |
| 50°05′31″N 20°14′51″E/50,091944 20,247500 | |
Igołomia – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Igołomia-Wawrzeńczyce.
Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 79.
Do 1954 siedziba gminy Igołomia. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Igołomia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Integralne części miejscowości: Błonie, Luborzyczka.
Historia
Historia Igołomi sięga średniowiecza. W aktach świętopietrza z lat 1325–1327 znajduje się pierwsza wzmianka o tutejszej parafii. Początkowo parafia znajdowała się pod patronatem benedyktynów tynieckich, od XV w. zaś – Uniwersytetu Krakowskiego. Wówczas wzniesiono tu (ok. 1420) gotycką świątynię, istniejącą do dzisiaj, lecz wielokrotnie przebudowywaną. Pod koniec XVIII w. rodzina Wodzickich wzniosła w Igołomi klasyczny pałac według projektu Piotra Aignera otoczony założeniem parkowym.
Urodzeni
Zabytki
Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego:
- Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny,
- Pałac Wodzickich,
- Kuźnia w zespole pałacowym. Wnętrze kuźni przedstawił na obrazie „Kucie kos” w cyklu „Polonia” Artur Grottger.
Wspólnoty wyznaniowe
- Kościół rzymskokatolicki:
- parafia Narodzenia Najświętszej Marii Panny – Igołomia 124
- Dom zakonny Zgromadzenia Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim i muzeum św. Brata Alberta – Igołomia 32
- Świadkowie Jehowy:
- zbór Igołomia (Sala Królestwa Igołomia 258).
Sport
Od 1992 roku w Igołomi istnieje Klub Sportowy „Wiarusy” Igołomia, występujący w niższych klasach rozgrywkowych (w sezonie 2014/15 – w klasie A). W 2006 r. otwarto w Igołomi Wiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji obejmujący boiska piłkarskie, siatkarskie i koszykarskie, wraz z niezbędną infrastrukturą.
Przypisy
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 362 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 42391
- 1 2 Wieś Igołomia w liczbach [online], Polska w liczbach, 2021 [dostęp 2023-08-25] (pol.).
- ↑ GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023.
- ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-20].
- ↑ Wiarusy Igołomia. [dostęp 2014-11-25].
Bibliografia
- Krzysztof R. Prokop, Igołomia w przeszłości odległej i bliskiej (na drodze ku monografii historycznej), w: „Małopolska”, t. XI (2009), s. 51–90 (wersja elektroniczna)
- Pałac – https://web.archive.org/web/20091001235947/http://www.archeo.pan.krakow.pl/Igolomia_pl.htm
- Igołomia, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 247.
- Igołomia, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 606.