Ignacy Junosza-Drewnowski
pułkownik łączności
Data i miejsce urodzenia

9 stycznia 1897
Kraków

Data i miejsce śmierci

22 grudnia 1993
Barrow-in-Furness

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

Armia „Kraków”

Stanowiska

dowódca łączności

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
obrona Lwowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Ignacy Junosza-Drewnowski herbu Junosza (ur. 9 stycznia 1897 w Krakowie, zm. 22 grudnia 1993 w Barrow-in-Furness) – pułkownik łączności Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 9 stycznia 1897 w Krakowie, w rodzinie Ignacego Drewnowskiego. Był bratem Kazimierza i Marii (uczestniczka obrony Lwowa w 1918, zm. w 1979 we Lwowie w wieku 86 lat).

W 1913 ukończył VI klasę w C. K. Gimnazjum we Lwowie.

Podczas I wojny światowej od 9 marca 1915 służył w szeregach Legionów Polskich. Później był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Dosłużył stopnia sierżanta. Po bitwie pod Rarańczą z połowy 1918 był internowany w Szaldobos. W 1918 był podchorążym. W listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Kontynuował naukę w IV Gimnazjum we Lwowie, w roku szkolnym 1917/1918 jako kandydat wojskowy w klasie VII, a w terminie nadzwyczajnym w grudniu 1918 zdał egzamin dojrzałości będąc kandydatem matur wojennym. 3 stycznia 1919 jako sierżant byłych Legionów Polskich został mianowany podporucznikiem w służbie łączności.

1 czerwca 1921, w stopniu kapitana, pełnił służbę w Szefostwie Łączności Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 1 Baon Zapasowy Telegraficzny. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 67. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Łączności. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł adiutanta sztabowego. W latach 1923–1924 był przydzielony z macierzystego pułku do Departamentu VI Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie Departamentu Inżynierii MSWojsk. Z dniem 21 listopada 1927 został przydzielony do Biura Personalnego MSWojsk. na stanowisko referenta. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności. W sierpniu 1929 został przeniesiony do Pułku Radiotelegraficznego na stanowisko dowódcy I batalionu. Z dniem 16 listopada 1931 został przydzielony na pięciomiesięczny kurs informacyjny dla oficerów sztabowych łączności przy Ministerstwie Poczt i Telegrafów. W międzyczasie (marcu 1932) został przeniesiony do 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa łączności. Od grudnia 1934 do 1939 pełnił stanowisko dowódcy 5 Batalionu Telegraficznego w Krakowie. Należał wówczas do Krakowskiego Koła Lwowian. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 4. lokatą w korpusie oficerów łączności. W kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą łączności Armii „Kraków”.

Po wojnie przebywał na emigracji. Od 1962 należał do Koła Lwowian w Londynie. Na początku lat 80. był w stopniu pułkownika.

Zmarł 22 grudnia 1993 w szpitalu w Barrow-in-Furness. Został pochowany na cmentarzu w Millom w hrabstwie Kumbria.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Na podstawie decyzji nr 66/MON ministra obrony narodowej z 14 maja 2021 Regionalne Centrum Informatyki Kraków otrzymało imię płk. Ignacego Junosza-Drewnowskiego.

Uwagi

  1. ↑ W Rocznikach Oficerskich 1923, 1924 określony jako „Ignacy Drewnowski”. W Roczniku Oficerskim 1928 określony jako „Ignacy Drewnowski-Junosza” oraz „Ignacy Junosza-Drewnowski” i wymieniony w indeksie pod literą „D”. W Roczniku Oficerskim 1932 określony jako „Ignacy Junosza-Drewnowski” i wymieniony w indeksie pod literą „J”. W „Monitorze Polskim” Nr 92/1932 określony jako „Ignacy Drewnowski” i wymieniony na liście pod literą „D”. W powojennej publikacji wspomnieniowej w „Biuletynie Koła Lwowian” wymieniony jako „Ignacy Drewnowski”.

Przypisy

  1. 1 2 Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1918/19. Lwów: 1918, s. 16.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Marian Brzezicki. Pierwsza matura w historii Polski odrodzonej „świadectwem dojrzałości” m. Lwowa. „Biuletyn”. Nr 38, s. 42-45, Czerwiec 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  3. 1 2 3 Ignacy Drewnowski h. Junosza. sejm-wielki.pl. [dostęp 2019-04-16].
  4. ↑ Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 39-40, s. 128, Grudzień 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  5. 1 2 Kronika. We Lwowie. „Kurjer Lwowski”. Nr 64, s. 5, 8 marca 1920.
  6. ↑ Ś.p. Ignacy Drewnowski. „Kurier Warszawski”. Nr 83, s. 4, 23 marca 1920.
  7. 1 2 3 4 Marian Brzezicki. Panteon lwowski bohaterów powstania. „Biuletyn”. Nr 52, s. 30, Styczeń 1987. Koło Lwowian w Londynie.
  8. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1914. Lwów: 1914, s. 88.
  9. 1 2 3 4 Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Ignacy Drewnowski. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-16)].
  10. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1917/18. Lwów: 1918, s. 29.
  11. ↑ Formalnie figurował w spisie absolwentów z rocznika 1919. Ósmacy i abiturienci. W: Władysław Kucharski (red.): Księga pamiątkowa 50-lecia Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie. Lwów: 1928, s. 96.
  12. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 202.
  13. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 23.
  14. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 359.
  15. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 257.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 968.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 885.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 21, 957.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 21, 874.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927, s. 327.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 611.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928, s. 49.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 622.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929, s. 297.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 262.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
  27. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 268, 493.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 267.
  29. ↑ Rocznik Oficerski 1939 ↓.
  30. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 421.
  31. ↑ Regionalne Centrum Informatyki Kraków - płk Ignacy JUNOSZA-DREWNOWSKI [online], rcikrakow.wp.mil.pl [dostęp 2022-05-19].
  32. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, Koszalin 1997, s. 403.
  33. ↑ M.P. z 1932 r. nr 92, poz. 124 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  34. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 15 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  35. ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
  36. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-09-01].
  37. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 362.
  38. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.
  39. ↑ Dz. Urz. MON, poz. 120. Ministerstwo Obrony Narodowej, 2021-05-17. [dostęp 2020-09-01]..

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.