Ignacy Bieniek na wystawie w bielskim muzeum (1988) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
Ignacy Bieniek (ur. 14 maja 1925 w Bystrej Krakowskiej, zm. 17 stycznia 1993 we Wrocławiu) – polski malarz, rzeźbiarz, rysownik, projektant sztuki użytkowej.
Życiorys
W latach 1946–1952 odbył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem profesorów: Zbigniewa Pronaszki, Jerzego Fedkowicza, Zbigniewa Radnickiego, Henryka Gotliba, dyplom uzyskał w 1952 roku. Był współzałożycielem działającej w latach 1960–1993 grupy plastycznej Beskid, której członkami byli również Jan Grabowski, Kazimierz Kopczyński, Michał Kwaśny, Jan Zipper, Zenobiusz Zwolski. W latach 1952–1954 pracował jako konserwator w warszawskiej Pracowni Konserwacji Zabytków, odkrył i zakonserwował polichromie renesansowe w kościele św. Stanisława w Boguszycach. W latach 1954–1960 współorganizował Związek Polskich Artystów Plastyków w Zielonej Górze. W latach 1960–1967 był plastykiem w Zakładach Przemysłu Wełnianego „Welux” w Bielsku-Białej.
Został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.
Nagrody
- wyróżnienie na Międzynarodowej Wystawie Malarstwa na Festiwalu Młodzieży w Berlinie (1951)
- nagrody w konkursach Związku Polskich Artystów Plastyków (Bielsko-Biała) na najlepszą grafikę miesiąca (1962–1964)
- Nagroda Kulturalna Ziemi Lubuskiej (1957)
- nagroda Centralnej Rady Związków Zawodowych za upowszechnianie plastyki (1970)
Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (1957)
- Odznaka Zasłużonego Działacza Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich (1965)
- Srebrna Odznaka Zasłużonego w Rozwoju Województwa Katowickiego (1966)
- Złota Odznaka Zasłużonego w Rozwoju Województwa Katowickiego (1967)
- Złoty Krzyż Zasługi (1968)
- Odznaka Zasłużonego dla Zakładów Przemysłu Wełnianego „Welux” (1970)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Twórczość
Uprawiał malarstwo sztalugowe, rzeźbił w drewnie, tworzył mozaiki. W dużej części jego twórczość związana była z regionem Podbeskidzia, odnosiła się do kultury ludowej tych terenów. Prace Ignacego Bieńka prezentowane były na wielu wystawach w Polsce i za granicą. Jego prace znajdują się np. w zbiorach muzeów w Bielsku-Białej i Nysie.
Wybrane dzieła:
- mozaika „1000-lecie Państwa Polskiego” o powierzchni około 500 m², przy ul. Leszczyńskiej w Bielsku-Białej (powstała w latach 1966–1968), zniszczona w 2000 roku
- mozaika na murze dziewiarni „Weluksu” przy ul. Partyzantów w Bielsku-Białej (powstała na przełomie lat 70. i 80. XX wieku)
- opracowanie kolorystyki i modernizacja wnętrz Zakładów Przemysłu Wełnianego „Welux” w Bielsku-Białej
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Bieniek Ignacy. W: Słownik artystów plastyków. Artyści plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945-1970. Słownik biograficzny. Maria Serafińska (kierownik redakcji). Warszawa: Okręg Warszawski ZPAP, 1972, s. 40.
- ↑ Ignacy Bieniek - dane o grobie [online], mogily.pl [dostęp 2023-10-24].
- 1 2 3 4 5 Piotr Bieniecki: Mozaika Bieńka uratowana. Prywatny inwestor zadba o dzieło sztuki. [w:] bielsko.biala.pl [on-line]. Wydawnictwo Prasa Beskidzka, 2018-07-10. [dostęp 2020-05-23].
Bibliografia
- Malarstwo Ignacego Bieńka pod redakcją Michała Klisia, Urząd Miasta Bielska-Białej Wydział Kultury i Sztuki 1999, ISBN 83-901390-9-X.
- Słownik Artystów Plastyków, Okręg Warszawski ZPAP-Warszawa 1972