Ignacy Baliński, ps. Aksel (ur. 31 lipca 1862 w Reginowie, zm. 11 marca 1951 w Sudbury) – polski pisarz, publicysta i działacz społeczny. Z wykształcenia prawnik. Sędzia Sądu Najwyższego w II RP.

Życiorys

Pochodził z rodziny Balińskich z Balina h. Jastrzębiec, syn Józefa Zenona (1815–1892) i Józefy z d. Jundziłł h. Łabędź (zm. 1903). 21 kwietnia 1894 poślubił Marię Chomętowską h. Lis, z którą miał synów: Józefa (1895–1928), Stanisława (1898–1984), Jana (1899–1974), Kazimierza (1903–1934) i Antoniego Edwarda (1907–1990).

Przed I wojną światową pracował w Warszawie w Prokuraturze Królestwa Polskiego, oddając się również życiu społecznemu i twórczości literackiej. Zasilał swym piórem szereg czasopism i dzienników, zwłaszcza w dziedzinie krytyki literackiej i teatralnej, wydał kilka prac prawniczych. Był redaktorem „Życia Warszawskiego” i „Wieczorów Rodzinnych”, zamieszczał też wiele artykułów w „Tygodniku Ilustrowanym”, „Kurierze Warszawskim” i „Słowie”.

W czasie I wojny światowej należał do grupy Koła Międzypartyjnego. Był sekretarzem, potem wiceprezesem Polskiej Macierzy Szkolnej. W 1918 został sędzią Sądu Najwyższego oraz prezesem rady miejskiej stolicy, którą to godność sprawował do 1927. W latach 1922–1927 był senatorem z ramienia Narodowej Demokracji.

Od 1939 mieszkał w Wielkiej Brytanii. Tworzył poezje (Wybór wierszy z lat wielu). Napisał też wspomnienia o Warszawie. Jego synem był poeta Stanisław Baliński. Jego grób symboliczny znajduje się na warszawskich Powązkach (T-2-2).

Odznaczenia

polskie

• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, na obczyźnie)
• Medal Niepodległości

zagraniczne

• Order Gwiazdy II klasy (Rumunia)
• Order Korony II klasy (Włochy)
• Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa)
• Order Legii Honorowej III klasy (Francja)

Przypisy

Bibliografia

• Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939).
• Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927).