Ichel Herzig

Ichel Herzig (1868)
Data i miejsce śmierci

1887
Sanok

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca

Narodowość

żydowska

Ichel Herzig (zm. 1887 w Sanoku) – żydowski przedsiębiorca, działacz samorządowy.

Życiorys

W Sanoku był przedsiębiorcą. W mieście pełnił funkcję przewodniczącego Izraelickiej Gminy Wyznaniowej tj. kahału.

Po ustanowieniu autonomii galicyjskiej został wybrany radnym miejskim w Sanoku w 1867. Został wybrany do trzyosobowej delegacji wręczenia Namiestnikowi Galicji Agenorowi Gołuchowskiemu dyplomu tytułu honorowego obywatelstwa Sanoka (przyznanego w 1867). W kolejnych wyborach w 1870 uzyskał reelekcję i 14 kwietnia tego roku wybrano go asesorem w urzędzie gminy miasta Sanoka. W wyborach w 1872 ponownie został radnym i w 1874 był asesorem. Po raz kolejny uzyskał mandat w radzie w 1875 i w dniu 27 września tego roku został wybrany asesorem. Zasiadł wówczas w komisji administracyjnej. W 1878 ponownie uzyskał mandat radnego, a 14 (lub 24) września tego roku znów wybrano go asesorem. Ponownie był wybierany radnym (z koła III) i asesorem w wyborach w 1881 (należał do komisji budowlanej oraz do administracyjnej), w wyborach w 1884 (członek komisji administracyjnej). W 1866 wsparł datkiem finansowym formowanie pułku wolnych Krakusów. Był reprezentantem narodowości żydowskiej w powołanym przez radę komitecie obchodu 200. rocznicy bitwy pod Wiedniem. Na jego byłej działce położonej przy ul. Zielonej, odkupionej przez miasto decyzją rady z 1874, został wybudowany gmach C. K. Gimnazjum (przetarg na budowę gmachu wygrał inny przedsiębiorca żydowski i zarazem radny miejski, Eisig Herzig). Po udaniu się burmistrza Cyryla Ładyżyńskiego na urlop objął przewodnictwo Rady Miejskiej 17 kwietnia 1879. W trakcie swojej wieloletniej kariery radnego miejskiego Ichel Herzig przyczynił się do uzyskania przez władze Sanoka korzystnych transakcji kredytowych. Alojzy Zielecki określił go jako człowieka niezwykle uczynnego dla miasta.

20 kwietnia 1874 został wybrany z grupy gmin miejskich do Rady c. k. powiatu sanockiego i pełnił mandat w kolejnych latach. Około 1877 uzyskał reelekcję i pozostawał radnym. Około 1881 po raz trzeci został radnym i w tej kadencji pełnił funkcję zastępcy członka wydziału powiatowego. W 1884 po raz czwarty został radnym powiatowym na kolejną kadencję, piastując mandat do końca życia.

Zamieszkiwał w Sanoku pod adresem ul. Rynek nr 12. Zmarł w 1887. Wówczas, jako wieloletni członek rady został uroczyście przez nią pożegnany.

Po nowych wyborach do rady miejskiej z 1887 funkcję asesora po Ichlu Herzigu objął Artur Goldhammer. Także w 1887 dom Ichla Herziga pod numerem 12, został odkupiony od Berty Spiro przez radę miejską i w toku dalszych prac budowlanych stał się częścią stworzonego gmachu ratusza.

Przypisy

  1. 1 2 Wynik wyborów do Rad powiatowych. „Gazeta Lwowska”. Nr 92, s. 2, 23 kwietnia 1874.
  2. 1 2 Zielecki ↓, s. 462.
  3. ↑ Historia społeczności. sztetl.org.pl. [dostęp 2020-05-23].
  4. ↑ Zielecki ↓, s. 373.
  5. ↑ Zając ↓, s. 12.
  6. ↑ Zielecki ↓, s. 374.
  7. ↑ Zając ↓, s. 19.
  8. ↑ Zając ↓, s. 21.
  9. 1 2 Szramowiat ↓, s. 19.
  10. ↑ Zielecki ↓, s. 375.
  11. 1 2 3 Szramowiat ↓, s. 20.
  12. ↑ Zielecki ↓, s. 377.
  13. ↑ Zając ↓, s. 29.
  14. ↑ Zielecki ↓, s. 378, 379.
  15. ↑ Zając ↓, s. 37.
  16. 1 2 3 4 5 6 Zielecki ↓, s. 380.
  17. ↑ Zając ↓, s. , 41, 43.
  18. ↑ Szramowiat ↓, s. 20-21.
  19. ↑ Kronika. „Gazeta Narodowa”. Nr 150, s. 3, 1 lipca 1866.
  20. ↑ Dobrowolski ↓, s. 86.
  21. ↑ Dobrowolski ↓, s. 87.
  22. ↑ Księga uchwał Rady miejskiej od maja 1878 do czerwca 1881. T. VII. sanockabibliotekacyfrowa.pl. s. 101. [dostęp 2022-02-05].
  23. ↑ Sanok. „Czas”. Nr 93, s. 2, 24 kwietnia 1874.
  24. ↑ Wynik wyborów do Rad powiatowych. „Gazeta Lwowska”. Nr 92, s. 2, 23 kwietnia 1874.
  25. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 294-295.
  26. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876. Lwów: 1876, s. 300-301.
  27. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 279.
  28. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 266-267.
  29. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 255-256.
  30. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1880. Lwów: 1880, s. 261.
  31. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1881. Lwów: 1881, s. 261-262.
  32. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 263-264.
  33. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1883. Lwów: 1883, s. 268.
  34. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1884. Lwów: 1884, s. 247.
  35. ↑ Kronika. Sanok. „Dziennik Polski”. Nr 166, s. 2, 19 lipca 1884.
  36. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1885. Lwów: 1885, s. 247.
  37. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1886. Lwów: 1886, s. 247.
  38. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1887. Lwów: 1887, s. 247.
  39. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 247.
  40. ↑ Edward Zając: VI. Okres autonomii. 4. Rzemiosło i handel w powiecie sanockim. W: Życie gospodarcze ziemi sanockiej od XVI do XX wieku. Sanok: Stowarzyszenie Inicjowania Przedsiębiorczości, 2004, s. 146. ISBN 83-914224-9-6.
  41. ↑ Zielecki ↓, s. 374, 397.

Bibliografia

  • Alojzy Zielecki: W epoce autonomii galicyjskiej. Struktury organizacyjne miasta / Budownictwo i gospodarka komunalna / Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Życie kulturalne. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 349-393, 397. ISBN 83-86077-57-3.
  • Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 1-133. ISBN 83-909787-8-4.
  • Marta Szramowiat. Samorząd miejski Sanoka okresu galicyjskiego. Przemiany gospodarcze w Sanoku. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 17, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  • Stanisław Dobrowolski: Kamienica. Edelheitowie – Trendotowie – Jankowscy w Sanoku. Krosno – Sanok: Ruthenus, 2013. ISBN 978-83-7530-234-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.