ISO 2022 formalnie ISO/IEC 2022 – standard ISO kodowania znaków — odpowiednikiem normy ECMA ECMA-35, standardu ANSI X3.41 i japońskiej normy przemysłowej JIS X 0202. Pochodzi z 1971 roku, ostatnio został zmieniony w 1994 roku.

Schemat kodowania ISO/IEC 2022 jest zazwyczaj schematem kodowania znaków o zmiennej długości, który wykorzystuje jeden lub więcej bajtów lub dwa bajty na znak.

Zestawy kodów w ISO 2022:

  • ISO-2022-JP – standardów kodowania japońskich znaków katakana, odpowiednik: JIS X 0201-1976, JIS X 0208-1978, JIS X 0208-1983
  • ISO-2022-JP-1 – standardów kodowania japońskich znaków,
  • ISO-2022-JP-2 – standardów kodowania japońskich znaków,
  • ISO-2022-JP-3 – standardów kodowania japońskich znaków,
  • ISO-2022-JP-2004 – standardów kodowania japońskich znaków,
  • ISO-2022-KR – standard kodowania znaków koreańskich,
  • ISO-2022-CN – standard kodowania znaków chińskich,
  • ISO-2022-CN-EXT – standard kodowania znaków chińskich,

Przypisy

  1. ↑ ISO/IEC 2022:1994 [online], ISO, grudzień 1994 [dostęp 2023-02-02] (ang.).
  2. 1 2 NTERNATIONAL STANDARD lSO/IEC 2022 Fourth edition - Preview [online], 1 grudnia 1994.
  3. ↑ Encoding Standard [online], encoding.spec.whatwg.org [dostęp 2023-02-02].
  4. ↑ 6. Historical charsets and encodings — Programming with Unicode [online], unicodebook.readthedocs.io [dostęp 2023-02-14].
  5. 1 2 3 4 Ken Lunde, Legacy & Not-So-Legacy Character Sets & Encodings [online], 1999.
  6. 1 2 3 RFC 1922: Chinese Character Encoding for Internet Messages, „IETF Datatracker”, 1 marca 1996 [dostęp 2023-02-14] (ang.).

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.