Humniszcze (Ukraina)

Humniszcze
Гумнище
	; Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Humniszczach
Państwo	Ukraina
Obwód	wołyński
Rejon	horochowski
Powierzchnia	6,11 km²
Wysokość	197 m n.p.m.
Populacja (2001); • liczba ludności; • gęstość	; 331; 54,17 os./km²
Nr kierunkowy	+380 3379
Kod pocztowy	45763
	Położenie na mapie obwodu wołyńskiego Humniszcze
	Położenie na mapie Ukrainy Humniszcze
	50°24′44″N 25°09′51″E/50,412222 25,164167

Humniszcze (ukr. Гумнище, Humnyszcze) – wieś na Ukrainie, w rejonie horochowskim obwodu wołyńskiego, w składzie w silskiej rady Peremyl.

Geografia

Wieś położona nad Styrem przy Zbiorniku Chrynnickim (Хрінницьке водосховище), w pobliżu drogi lokalnej Wyżwa Stara-Bucyń (Т 0310).

Historia

W okresie Wielkiego Księstwa Litewskiego Humniszcze należało do koszyrskiej linii Sanguszków. W testamencie Lwa Sanguszki z 1571 r. zapisane zostało Andrzejowi Sanguszce z linii kowelskiej.

Pierwsza historyczna wzmianka o Humniszczu pochodzi z 1649 r., kiedy to miejscowość liczyła 20 dymów, zaś rok później – 17.

Po Sanguszkach właścicielami wsi byli Jan Wyleżyński, Leszczyńscy i – w XIX w. – Pietruszewscy. W 1740 r. Maria Skrzyniewska uposażyła drewnianą cerkiew filialną w Humniszczach (parafia Peremyl).

W okresie rozbiorów Rzeczypospolitej Humniszcze znalazło się na obszarze tzw. ziem zabranych zaboru rosyjskiego. W XIX w. miejscowość leżała w gminie Beresteczko, w powiecie (ujeździe) dubieńskim guberni wołyńskiej i liczyła 39 domów oraz 237 mieszkańców.

W okresie międzywojennym Humniszcze należało do gminy Beresteczko w powiecie dubieńskim, a następnie horochowskim, województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej.

W okresie II wojny światowej proboszczem w Humniszczu był Marceli Wysokiński SJ, opiekujący się utworzoną tu wcześniej parafią neounicką, która została zlikwidowana po zajęciu Wołynia przez Armię Czerwoną (1944) i przejściu miejscowej ludności na prawosławie (1945).

Przypisy

1 2 3 4 Humniszcze nad Styrem, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 601 .
↑ С. Гумнище, Волинська область, Горохівський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2013-08-22]. (ukr.).
↑ Humniszcze. Wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)].
↑ Józef Szymański: Marceli Wysokiński SJ (1884–1959) – Świadek wiary i nadziei na Podolu. Polska Akademia Nauk Oddział w Lublinie. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].
↑ Por. też Leon Popek: Losy kapłanów diecezji łuckiej w czasie II wojny światowej 1939–1945. Klub-generalagrota.pl. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].

Bibliografia

Humniszcze nad Styrem, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 601 .
Humniszcze na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
Карта Гумнище, Волинська область, Горохівський район. Vlasenko.net. [dostęp 2013-08-22]. (ukr.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[SgKP-1] 1 2 3 4 Humniszcze nad Styrem, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 601 .

[2] С. Гумнище, Волинська область, Горохівський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2013-08-22]. (ukr.).

[3] Humniszcze. Wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)].

[4] Józef Szymański: Marceli Wysokiński SJ (1884–1959) – Świadek wiary i nadziei na Podolu. Polska Akademia Nauk Oddział w Lublinie. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].

[5] Por. też Leon Popek: Losy kapłanów diecezji łuckiej w czasie II wojny światowej 1939–1945. Klub-generalagrota.pl. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].