| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: fizjologia patologiczna | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
członek rzeczywisty |
| Doktor honoris causa Uniwersytet Wrocławski – 1983 | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Jagielloński |
| Odznaczenia | |
Hugon Kowarzyk (ur. 10 grudnia 1906 w Jaworznie, zm. 7 marca 1985 we Wrocławiu) – polski lekarz fizjopatolog.
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1930 uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich, a w 1939 habilitację. Przed 1939 był pracownikiem naukowym Zakładu Patologii Ogólnej i Doświadczalnej UJ (asystent, docent), a od 1945 do 1946 kierownikiem tegoż. Zamieszkiwał na osiedlu Salwator.
Po II wojnie światowej w 1946 osiadł we Wrocławiu. Był profesorem na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie organizował Wydział Lekarski i był kierownikiem Katedry i Zakładu Patologii Ogólnej i Doświadczalnej, zaś od 1950 do 1977 na Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1946 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1957 profesora zwyczajnego. Sprawował stanowisko prodziekana (1946-1947) i dziekana (1947-1948) wydziału. Równolegle od 1955 do 1968 kierował Zakładu Patofizjologii Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu. W 1958 został członkiem korespondentem, a w 1970 członkiem rzeczywistym PAN. Od 1968 do 1980 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Podstawowych Nauk Medycznych PAN. Był współzałożycielem oraz w latach 1974–1985 prezesem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. Należał także do międzynarodowych towarzystw, np.: New York Academy of Sciences, Deutsche Akademie der Naturforscher in Halle, Międzynarodowego Towarzystwa Hematologicznego.
W pracy naukowej zajmował się krzepliwością krwi, hematologii, wektokardiografią i cytogenetyką. Badania naukowe prowadził ze swoją żoną Heleną Kowarzyk.
We Wrocławiu ustanowiono ulicę Hugona Kowarzyka.
Publikacje
- Promieniowanie mitogenetyczne, a wpływ ciał lotnych ze zmiażdżonych tkanek cebuli na zjawiska koloidalne (1930)
- Badania nad rozkładem acetylocholiny w ustroju i jego fizjologicznym znaczeniem: Rozkład acetylocholiny we krwi rozmaitych zwierząt, Część 1 (1937, współautorzy: Jerzy Fegler, Jerzy Szpunar)
- Elektrofizyka mózgu (1946)
- The Experimental Aberrations of Vanessidae (1948)
- Podstawy elektrokardiografii (1949, współautorka: Helena Kowarzyk)
- Wektorkardiografia przestrzenna. Praca zespołowa z udziałem L Gieca (1959, współautorka: Helena Kowarzyk)
- Wektokardiografia przestrzenna (1959)
- Spatial Vectorcardiography (1960, współautorka: Helena Kowarzyk)
Odznaczenia i nagrody
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951, za wybitną działalność naukową w dziedzinie medycyny)
- Doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (1983)
- Nagroda państwowa I stopnia (1964, zespołowa)
- Członek honorowy Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Legnicy
Przypisy
- ↑ KOWARZYK, Hugon [online], Polska Akademia Nauk - Członkowie PAN [dostęp 2023-02-03] (pol.).
- ↑ Osiedle Kowarzyka. dolny-slask.org.pl. [dostęp 2018-03-03].
- ↑ M.P. z 1951 r. nr 75, poz. 1024.
Bibliografia
- Kowarzyk Hugon, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2018-03-03].
- Hugon Kowarzyk. google.pl. [dostęp 2018-03-03].
- Hugon Kowarzyk. uni.wroc.pl. [dostęp 2018-03-03].
- Katedra i Zakład Patofizjologii. patfiz.umed.wroc.pl. [dostęp 2018-03-03].