Hugo Häring
Data i miejsce urodzenia

22 maja 1882
Biberach an der Riß

Data i miejsce śmierci

17 maja 1958
Göppingen

Narodowość

niemiecka

Wpłynął na

architektura organiczna

Praca
Styl

ekspresjonizm

Hugo Häring (ur. 22 maja 1882 w Biberach an der Riß, zm. 17 maja 1958 w Göppingen) – niemiecki architekt modernistyczny, przedstawiciel ekspresjonizmu i prekursor funkcjonalizmu organicznego.

Życiorys

Po zdaniu matury w 1899, Häring podjął studia w Technicznej Szkole Wyższej w Stuttgarcie (1899–1901), m.in. u Skjolda Neckelmanna. Następnie studiował w Technicznej Szkole Wyższej w Dreźnie, m.in. u Fritza Schumachera, Hugo Hartunga i Corneliusa Gurlitta (1901–1902). Studia ukończył w Stuttgarcie pod kierunkiem Theodora Fischera w 1903.

W 1904 Häring przeprowadził się do Hamburga, gdzie wykładał w Szkole Sztuki i Rzemiosla (niem. Kunstgewerbeschule). W latach 1915–1921 zaangażowany w odbudowę Prus Wschodnich. W trzech ostatnich latach I wojny światowej pracował jako tłumacz na Bałkanach.

W 1921 przeniósł się do Berlina, gdzie w 1922 brał udział w Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki (niem. Große Berliner Kunstausstellung). W 1923–1924 współzałożyciel wraz z Mies van der Rohem grupy „Zehnerring” w Berlinie. Od 1926 sekretarz grupy architektonicznej „Der Ring”, którą reprezentował w 1928 na spotkaniu założycielskim Congrès international d’architecture moderne (CIAM) (pol. Międzynarodowy Kongres Architektury Nowoczesnej) w szwajcarskim La Sarraz.

W 1935 przejął berlińską Reimannschule, którą przemianował na Szkołę „Kunst und Werk”. Po zbombardowaniu szkoły podczas działań wojennych w 1943 przeniósł się do rodzinnego Biberach an der Riß. W 1946 odpowiedzialny za odbudowę w strefie francuskiej. W latach 1947–1950 współpracownik Instytutu Budownictwa przy Akademii Nauk w Berlinie. Od 1955 członek Akademie der Künste.

Działalność

W 1925 Häring ukończył swój esej „Wege zur Form”. w którym przedstawił swoje rozważania na temat architektury – forma architektoniczna powinna wyrastać z otoczenia i funkcji danego budynku, który miał przez to być wyodrębnionym, indywidualnym projektem. Rozważania te były w opozycji do idei uniwersalizmu Mies van der Rohego, a Häring często bywa utożsamiany z organiczną tradycją modernizmu, obok Franka Lloyda Wrighta i Alvara Aalto.

Pod koniec lat 1920. XX wieku projektował wielorodzinne domy mieszkalne na nowo-powstających berlińskich osiedlach Siemensstadt i Onkel-Toms-Hütte, jednak kolejne projekty zostały zarzucone po dojściu nazistów do władzy.

Publikacje

  • Wege zur Form. „Die Form I”, 1925–1926. (niem.). 
  • Das anderen Bauen. Karl Krämer Verlag, 1982. (niem.). (razem z J. Joedicke)
  • Neues Bauen. Phönix Verlag, 1947. (niem.).

Wybrane dzieła

Upamiętnienie

Od 1969 Bund Deutscher Architekten (BDA) przyznaje co trzy lata nagrodę im. Hugo Häringa (niem. Hugo-Häring-Preis) za modelowe projekty architektoniczne w Badenii-Wirtembergii.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Archinform: Dr. h.c.Hugo Häring. [dostęp 2010-08-14]. (niem.).
  2. 1 2 3 Patrick Goode, Stanford Anderson, Colin St. John Wilson: The Oxford companion to architecture. T. 1. Oxford University Press, 2009, s. 401. ISBN 0-19-860568-4. [dostęp 2010-08-14]. (ang.).
  3. ↑ Archinform: Garkau Farm. [dostęp 2010-08-14]. (niem.).
  4. ↑ Peter Blundell Jones: Hugo Häring: the organic versus the geometric. Edition Axel Menges, 1999, s. 55. ISBN 3-930698-91-9. [dostęp 2010-08-14]. (ang.).
  5. ↑ Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 8. ISBN 3-7643-5287-6. [dostęp 2010-08-14]. (niem.).
  6. ↑ Archinform: Großsiedlung Onkel Toms Hütte. [dostęp 2010-08-14]. (niem.).
  7. ↑ Archinform: Wohnbauten in Berlin-Siemensstadt (Ringsiedlung). [dostęp 2010-08-14]. (niem.).
  8. ↑ BDA Landesverband Baden-Württemberg: Preise. [dostęp 2010-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-22)]. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.