Horodno
Гарадна́я

Prawosławna i greckokatolicka cerkiew w Horodnie, 1929
Herb
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

stoliński

Sielsowiet

Horodno

Populacja (2009)
• liczba ludności


1023

Nr kierunkowy

1655

Kod pocztowy

225522

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Położenie na mapie Białorusi
51°52′N 26°30′E/51,866667 26,500000

Horodno, daw. Horodna (biał. Гарадна́я) – wieś (dawniej miasteczko) na Białorusi, na Polesiu, nad jeziorem Horodno, w obwodzie brzeskim, w rejonie stolińskim, blisko granicy z Ukrainą.

Historia

Miasto królewskie położone było w końcu XVIII wieku w ekonomii pińskiej w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego miasteczko liczyło 236 domów i 1012 mieszkańców (koniec XIX wieku) i posiadało wyborną glinę sprzyjającą garncarstwu.

W II Rzeczypospolitej w województwie poleskim, początkowo w powiecie łuninieckim, a od 1 stycznia 1923 roku w powiecie stolińskim. Początkowo była to gmina miejska, lecz miejscowość utraciła prawa miejskie z dniem 1 kwietnia 1927 roku, wchodząc w charakterze osady miejskiej w skład gminy Radczysk, a po jej zniesieniu z dniem 18 kwietnia 1928 roku Horodno weszło w skład gminy Stolin.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w sierpniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 800 osób. We wrześniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali w lesie Podralicze.

W miejscowości znajdują się dwie cerkwie prawosławne:

  • Świętej Trójcy – drewniana, parafialna (dawna świątynia greckokatolicka);
  • św. Mikołaja Cudotwórcy – murowana, pomocnicza.

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu brzeskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 118.
  4. ↑ Horodna, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 138.
  5. ↑ Dz.U. z 1922 r. nr 116, poz. 1051
  6. ↑ Dz.U. z 1927 r. nr 38, poz. 338
  7. ↑ Dz.U. z 1928 r. nr 46, poz. 452
  8. ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1363.
  9. ↑ Столинское благочиние → 9. Приход храма Святой Живоначальной Троицы д.Городная Столинского района. pinskeparh.by. [dostęp 2020-12-10]. (ros.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.