Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Wysokość |
156 m n.p.m. |
| Populacja (2009) • liczba ludności |
|
| Nr kierunkowy |
1511 |
| Kod pocztowy |
231775 |
| Tablice rejestracyjne |
4 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego | |
Położenie na mapie Białorusi | |
| 53°06′46″N 24°02′59″E/53,112778 24,049722 | |
Horbacze (biał. Гарбачы, Horbaczy, ros. Горбачи, Gorbaczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie brzostowickim, w sielsowiecie Pograniczny. Położona jest na wschodnim brzegu rzeki Kuklanki, 59 km na wschód od Białegostoku, 9,5 km od granicy polsko-białoruskiej. Na północ od wsi przebiega droga republikańska R99.
Historia
W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej, w powiecie wołkowyskim, w gminie Świsłocz. W roku 1900 miała powierzchnię 334 dziesięcin włościańskich (ok. 364,9 ha) i 15 dworskich (ok. 16,4 ha). Od 1919 roku w granicach II Rzeczypospolitej. 7 czerwca 1919 roku, wraz z całym powiatem wołkowyskim, weszła w skład okręgu brzeskiego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich – tymczasowej polskiej struktury administracyjnej. Latem 1920 roku zajęta przez bolszewików, następnie odzyskana przez Polskę. 20 grudnia 1920 roku włączona wraz z powiatem do okręgu nowogródzkiego. Od 19 lutego 1921 roku w województwie białostockim, w powiecie wołkowyskim, w gminie Świsłocz. W 1921 roku składała się z 10 domów mieszkalnych.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku miejscowość znalazła się pod okupacją radziecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 roku włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 roku włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy. W 1944 roku ponownie zajęta przez wojska radzieckie i włączona do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR. Od 1991 roku w składzie niepodległej Białorusi.
Do 25 września 2003 roku Horbacze stanowiły część sielsowietu kwaterskiego. Został on tego dnia zlikwidowany, a wszystkie jego miejscowości włączone do ówczesnego osiedlowego sowietu pogranicznego.
Zabytki
We wsi znajduje się parafialna cerkiew prawosławna pw. Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, zbudowana ok. 1860. Na cmentarzu, niedaleko cerkwi, zachowały się ruiny kaplicy z pierwszej połowy XX w. Na południowy wschód od wsi znajduje się szereg półokrągłych piaszczystych wzniesień.
Demografia
Według spisu powszechnego z 1921 roku, wieś zamieszkana była przez 48 osób, wyłącznie prawosławnych Białorusinów.
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- 1 2 Horbacze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 573.
- ↑ Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 5, poz. 41
- ↑ Dz.U. z 1920 r. nr 115, poz. 760
- ↑ Dz.U. z 1921 r. nr 16, poz. 93
- 1 2 Skorowidz… ↓, s. 105
- ↑ А.И. Карпуть: Решение Гродненского областного Совета депутатов от 25.09.2003 N 32. bankzakonov.com, 2003-09-25. [dostęp 2018-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-22)]. (ros.).
- ↑ Храм Успения Пресвятой Богородицы д.Горбачи. orthos.org. [dostęp 2021-02-12]. (ros.).
- ↑ Cerkiew Zaśnięcia NMP. radzima.org. [dostęp 2018-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (biał. • ang. • pol. • ros.).
- ↑ часовня (руины). globus.tut.by. [dostęp 2018-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-22)]. (ros.).
Bibliografia
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 5: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 154. [dostęp 2018-06-18].
Linki zewnętrzne
- Horbacze na Mapie Taktycznej Polski z 1930 roku. [dostęp 2018-06-12].
- Horbacze na Radzima.org. (biał. • ang. • pol. • ros.).
- Horbacze na „Globusie Białorusi”. [dostęp 2018-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-22)]. (ros.).