Holger Pedersen (ur. 7 kwietnia 1867, Gelballe; zm. 25 października 1953, Hellerup) – duński językoznawca. Był uczniem Filippa Fiodorowicza Fortunatowa. W 1897 uzyskał stopień doktora. Zajmował się językoznawstwem ogólnym, zwłaszcza porównawczym indoeuropejskim. Dał się poznać jako wybitny znawca języków celtyckich. Wydał między innymi dwutomową monografię Vergleichende Grammatik der keltischen Sprachen (1909–13). Był prekursorem teorii nostratycznej.

Czeski językoznawca Miloš Dokulil, który był uczniem Pedersena, wspominał go jako jednoho z nejmoudřejších lidí, se kterými se v životě setkal (jednego z najmądrzejszych ludzi, z którymi się w życiu zetknął).

Przypisy

  1. ↑ Holger Pedersen. denstoredanske.dk. [dostęp 2018-04-01]. (duń.).
  2. 1 2 3 4 Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański: Słownik terminologii językoznawczej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 697.
  3. 1 2 Holger Pedersen, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-04-01] (ang.).
  4. ↑ Marek Stachowski: Teoria nostratyczna i szkoła moskiewska. academia.edu, 2011. s. 242-246. [dostęp 2018-04-01]. (pol.).
  5. ↑ František Štícha: Miloš Dokulil devadesátiletý. nase-rec.ujc.cas.cz. [dostęp 2018-04-01]. (cz.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.