Hołubicze
Галубічы
Голубичи

Cerkiew Narodzenia Matki Bożej
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

głębocki

Sielsowiet

Hołubicze

Populacja (2009)
 liczba ludności


394

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Położenie na mapie Białorusi
55°06′41″N 27°57′57″E/55,111389 27,965833

Hołubicze (biał. Галубічы; ros. Голубичи) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Hołubicze.

Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Narodzenia Matki Bożej.

Historia

Dawniej miasteczko i folwark. W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, początkowo w gminie Plisa. Od 11 kwietnia 1929 były siedzibą gminy Hołubicze.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:

  • miasteczko – 147 osób, 13 było wyznania rzymskokatolickiego, 21 prawosławnego, 113 mojżeszowego. Jednocześnie 7 mieszkańców zadeklarowało polską , 26 białoruską, 113 żydowską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 27 budynków mieszkalnych. W 1931 w 74 domach zamieszkiwało 387 osób.
  • majątek – 33 osoby, 22 było wyznania rzymskokatolickiego,11 prawosławnego. Jednocześnie 22 mieszkańców zadeklarowało polską , 11 białoruską przynależność narodową. Było tu 5 budynków mieszkalnych. W 1931 w 5 domach zamieszkiwały 33 osoby.

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w m. Zaszcześle i miejscowej prawosławnej. Podlegała pod Sąd Grodzki w Głębokiem i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy, który obsługiwał znaczną część gminy.

W Hołubiczach urodził się poeta Aleś Dubrowicz.

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).

Przypisy

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. Глубокское благочиние. eparhia992.by. [dostęp 2021-03-18]. (ros.).
  3. Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224.
  4. gmina wiejska Hołubicze. Radzima. [dostęp 2019-08-13]. (pol.).
  5. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 66.
  6. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 18.
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 530.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.