Herb Mieszkowic
Typ herbu

miejski

Herb Mieszkowic – jeden z symboli miasta Mieszkowice i gminy Mieszkowice w postaci herbu.

Wygląd i symbolika

Herb przedstawia na białej tarczy dwa brunatne niedźwiedzie stojące na zielonej murawie i wsparte przednimi łapami o pień jodły.

Herb nawiązuje do nazwy miasta. Przed 1947 rokiem Bärwalde (w języku niemieckim Bär oznacza niedźwiedzia, Wald oznacza las) oraz po 1947 gdyż słowo „mieszek” także oznacza niedźwiedzia.

Historia

Najstarsza pieczęć miasta, datowana na 1321 r., przedstawia dwa wspięte niedźwiedzie, między nimi dąb, ponad konarami drzewa widoczny jest ptak (najprawdopodobniej orzeł – symbol margrabiów brandenburskich) zwrócony w prawą stronę. Napis na pieczęci: „+ SIGILLVM * CIVITATIS * BEREN * WOLD”. Niemalże identyczny wizerunek pojawia się na, datowanej na pierwszą połowę XIV w. pieczęci sekretnej (najstarszy znany egzemplarz pochodzi z 1506 r.). Dąb jako drzewo herbowe widnieje na dzwonie z 1756 r. znajdującym się w kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Mieszkowicach. Z czasem zamiast dębu pojawiła się jodła.

Nazwę miasta (pierwsza wzmianka z 1295 r. – Berenvalde) i wizerunek niedźwiedzia (niem. Bär) w herbie starają się wyjaśnić dwie koncepcje: pierwsza odnosi się rodu von Behr, który miał niedźwiedzia w herbie; zasiedlenie ziemi mieszkowickiej było prawdopodobnie organizowane przez nich jako lokatorów generalnych, podobnie jak ziemi pełczyckiej. Druga koncepcja nawiązuje do margrabiego Albrechta Niedźwiedzia (Albrecht der Bär), żyjącego w latach 1100-1170.

Przypisy

  1. Uchwała nr VII/67/2019 Rady Miejskiej w Mieszkowicach z dnia 13 czerwca 2019 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego Statutu Gminy Mieszkowice. Biuletyn Informacji Publicznej. [dostęp 2021-06-23].
  2. Uchwała Nr XXIV/199/96 Rady Miasta i Gminy Mieszkowice z dnia 27 czerwca 1996 r. ws. Statutu Gminy Mieszkowice.. Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 21, Poz. 371. [dostęp 2021-06-23].
  3. 1 2 Beata Woźniak: Mieszkowice. Wyd. I. Wołczkowo: Oficyna IN PLUS, 2003, s. 16-17. ISBN 83-910827-9-2.
  4. Kreis Königsberg/Neumark. Erinnerungen an einen ostbrandenburgischen Landkreis. Berlin/Bonn: Westkreuz-Verlag GmbH, 1996, s. 177.
  5. Christian Gahlbeck. Tak zwana Nowomarchijska Księga Ziemska margrabiego Ludwika Starszego z 1337 roku. Studia nad podziałem terytorialnym i przekazem historycznym. „Nowa Marchia - prowincja zapomniana - wspólne korzenie”. Zeszyty Naukowe nr 2, s. 23, 2005. Gorzów Wlkp.: Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna. ISSN 1733-1730.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.