Herb Mińska
Typ herbu

miejski

Projektant

M. M. Jełinskaja, R. S. Żauniarkiewicz, S. Ja. Rassadzin

Wprowadzony

12 stycznia 1591

Ostatnie zmiany

27 marca 2001 (wizualne)
23 lipca 2012 (prawne)

Herb Mińska – jeden z symboli miejskich Mińska.

Opis herbu

Opis oficjalny

Герб города Минска представляет собой барочный щит, в голубом поле которого изображены Божья Матерь на серебряном облаке в красно-синих одеждах, два ангела и два херувима.

Решение Минского городского Совета депутатов от 27 марта 2001 г. №160 "Об утверждении Положения о гербе города Минска и Положения о флаге города Минска"

Po przetłumaczeniu:

Herb miasta Mińska przedstawia barokową tarczę, w polu błękitnym przedstawione są Matka Boża na srebrnym obłoku w czerwono-granatowych szatach, dwa anioły i dwa cherubiny.

Decyzja Rady Deputowanych Miasta Mińska nr 160 z dnia 27 marca 2001 r. „O zatwierdzeniu Regulaminu w sprawie herbu miasta Mińska i Regulaminu w sprawie flagi miasta Mińska”

Opis polski

Stosując się do zasad polskiego blazonowania, opis brzmi następująco:

Tarcza barokowa. W polu błękitnym stojąca na obłoku srebrnym postać Matki Bożej w szatach czerwono-błękitnych, wokół dwa anioły i dwa cherubiny.

Symbolika

Herb przedstawia Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Na pieczęci z 1770 roku wyjątkowo widnieje Koronacja Matki Boskiej, jednak otok wciąż mówi o wniebowstąpieniu (sigil. assumptionis).

Historia

Nowożytność

Mińsk jest jednym z 21 miast Białorusi, które mają herb od XVI wieku. Herb został nadany 12 stycznia 1591 roku przez Zygmunta III Wazę, jednak oryginalny dokument nie zachował się. Według legendy, ikona Matki Bożej Mińskiej przypłynęła w okolicach 13-26 sierpnia 1500 r. do Mińska w górę rzeki Świsłocz ze złupionego przez Tatarów Kijowa. Informację tę podaję jednak dopiero w 1781 Ignacy Stebelski, jest to najstarszy znany przekaz legendy. Źródła dotyczące legendy, na których opierał się Stebelski (m.in. opis hieromnicha Jana Olszewskiego, żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku) są zaginione.

Od końca XVI wieku pojawiło się kilkanaście wersji herbu. Pieczęć z 1770 roku przedstawia Koronację Matki Boskiej, a zamiast aniołów i cherubinów widnieje nad Maryją Trójca Święta. Z kolei na pieczęci sądów apelacyjnych z 1791 roku Matka Boża nie stoi na obłoku, a siedzi, zaś pod nią znajduje się Pogoń.

Zabory

Mińsk znalazł się w zaborze rosyjskim po II rozbiorze Polski w 1793. 22 stycznia 1796 roku zatwierdzono nowy herb Mińska – tarczę z Matką Bożą i sześcioma aniołami trzymał dwugłowy orzeł, symbol Imperium Rosyjskiego. Co ciekawe, na jednej z wersji Matka Boża ma suknię z krynoliną.

W II połowie XIX wieku pojawił się nowy projekt herbu Mińska: w polu złotym trzy fale błękitne. Ostatecznie projekt został użyty jako herb guberni mińskiej.

Współczesność

W czasie przynależności Mińska do Związku Radzieckiego nie używano herbu. Dopiero 5 września 1991 roku, 400 lat od nadania herbu Mińskowi, rada miejska podjęła decyzję o powrocie do historycznego herbu. Pod kierownictwem Siergieja Rassadzina powołano komisję, która zajęła się historycznym herbem stolicy Białorusi. Przestudiowano ponad dziesięć zachowanych pieczęci, w tym m.in. jedną z 1591, która stała się podstawą obecnego herbu. W laboratorium zarejestrowano niedostrzegane wcześniej elementy, takie jak układ rąk aniołów czy twarz Matki Bożej.

Wykonany herb został uchwalony przez radę miejską 27 marca 2001 roku, a 23 lipca 2012 roku zatwierdzono herb dekretem prezydenta.

Pieczęć wykorzystała m.in. Tarpieda Mińsk, a Junost' Mińsk wykorzystał w swoim logo herb. Pierwotnie użyto go w logo niezmienionej formie, później uproszczono herb.

Zobacz też

Uwagi

  1. Por. stare logo i obecne logo klubu Junost' Mińsk [dostęp 2021-08-15].

Przypisy

  1. 1 2 Anatolʹ. Tsitoŭ, Heralʹdyka belaruskikh mestaŭ : XVI-pachatak XX st., Minsk: Polymi︠a︡, 1998, s. 53, ISBN 985-07-0131-5, OCLC 40093513 [dostęp 2021-08-05].
  2. Решение Минского городского Совета депутатов от 5 сентября 1991 г. №167 "Аб гербе г.Мiнска i аб вяртаннi гораду яго гiстарычнай назвы Менск" [online], web.archive.org, 27 października 2007 [dostęp 2021-08-05] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-27].
  3. 1 2 Об утверждении Положения о гербе города Минска и Положения о флаге города Минска [online], pravo.levonevsky.org [dostęp 2021-08-05].
  4. Символика [online], Минский городской исполнительный комитет [dostęp 2021-08-15] (ros.).
  5. г. Мінск – Афіцыйныя геральдычныя сімвалы Рэспублікі Беларусь [online] [dostęp 2021-08-15] (biał.).
  6. 1 2 3 Городской герб [online], Минск старый и новый [dostęp 2021-08-15] (ros.).
  7. 1 2 3 4 5 г. Минск [online], heraldicum.ru [dostęp 2021-08-15].
  8. Alfred Znamierowski: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 243. ISBN 978-83-247-0100-1. OCLC 297812119.
  9. GeraldikaBY, Герб города Минск | Геральдика, „Геральдика”, 9 sierpnia 2013 [dostęp 2021-08-05] (ros.).
  10. Каштоўнасці мінуўшчыны 1 [online], web.archive.org, 5 lutego 2008 [dostęp 2021-08-05] [zarchiwizowane z adresu 2008-02-05].
  11. 1 2 Sputnik Беларусь, История герба Минска: 430 лет вопреки различным редакциям [online], Sputnik Беларусь, 2021 [dostęp 2021-08-15] (ros.).
  12. 1 2 3 Дмитрий Исайчук, Графической основой для герба Минска стала миниатюра неизвестного мастера XVI в. [online], «Минск-Новости», 11 września 2014 [dostęp 2021-08-15] (ros.).
  13. РАДЫЁ РАЦЫЯ, Стылёвая фотасэсія і пячатка 1591 г. на форме Тарпеда Менск [online], БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ, 27 kwietnia 2018 [dostęp 2021-08-04] (pol.).

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • Anatolʹ. Tsitoŭ, Heralʹdyka belaruskikh mestaŭ : XVI-pachatak XX st., Minsk: Polymi︠a︡, 1998, ISBN 985-07-0131-5, OCLC 40093513 [dostęp 2021-08-15].
  • V. S. Semeni︠a︡koŭ i inni, Pami︠a︡tsʹ : Minsk : u 4 knihakh, Minsk: Belta, 2001–2007, ISBN 985-11-0381-0, OCLC 54614084 [dostęp 2021-08-06].
  • Alfred Znamierowski, Wielka księga heraldyki, Warszawa: Świat Książki, 2008, ISBN 978-83-247-0100-1, OCLC 297812119 [dostęp 2021-08-15].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.