Heptapteridae (heptapterydy, siedmiopłetwowce) – rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych, pochodząca z terytorium rozciągającego się od Meksyku po Amerykę Południową. Nazwa Heptapteridae pochodzi od greckiego hepta oznaczającego siedem i pteron – płetwa.

Występowanie

Od Meksyku po Amerykę Południową.

Zróżnicowanie i systematyka

Różnorodność tej rodziny jest słabo znana. Do 2018 roku opisano naukowo około 209 gatunków. Rodzina ta jest odpowiednikiem wcześniej wyróżnianej Rhamdiinae, podrodziny w obrębie mandiowatych (Pimelodidae). Jednak badania molekularne wskazują, że rodzina ta jest częścią superrodziny Pimelodoidea, wraz z rodzinami mandiowatych, Pseudopimelodidae, i rodzajem Conorhynchos.

Cechy charakterystyczne

Skóra tych ryb jest zazwyczaj naga (bezłuska). Mają trzy pary wąsików. Mają wielką płetwę tłuszczową, a ich płetwa ogonowa jest głęboko rozwidlona. Nie ma jednak zewnętrznych cech charakterystycznych, unikalnych dla tej rodziny, które pozwalają na odróżnienie jej od rodziny mandiowatych.

Rodzina Heptapteridae zawiera kilka stygobiontów w rodzajach Pimelodella, Rhamdia i Taunayia, jak również w nieopisanym gatunku.

Klasyfikacja

Rodzaje zaliczane do tej rodziny:

Acentronichthys — Brachyglanis — Brachyrhamdia — Cetopsorhamdia — Chasmocranus — Gladioglanis — Goeldiella — Heptapterus — Horiomyzon — Imparfinis — Leptorhamdia — Mastiglanis — Myoglanis — Nannoglanis — Nemuroglanis — Pariolius — Phenacorhamdia — Phreatobius — Pimelodella — Rhamdella — Rhamdia — Rhamdioglanis — Rhamdiopsis — Taunayia

Rodzajem typowym rodziny jest Heptapterus.

Zobacz też

• Ryby – wykaz rodzin

Przypisy