Henryk Walden (ur. 16 kwietnia 1917 w Przemyślu, zm. 30 listopada 2007) – polski specjalista w dziedzinie mechaniki cieczy i gazów, profesor zwyczajny nauk technicznych.

Życiorys

W latach 1939-1941 studiował na Politechnice Lwowskiej, a następnie w moskiewskim Instytucie Naftowym, który ukończył w 1947. W 1952 obronił doktorat, w 1954 został docentem, w 1964 profesorem nadzwyczajnym, w 1974 profesorem zwyczajnym. W latach 1967–1969 i 1975–1981 dziekan Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej, wieloletni kierownik Zakładu Hydrauliki Politechniki Warszawskiej. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Od 1954 roku należał do PZPR.

Praca naukowa

Prowadził badania nad przepływem turbulentnym płynów w rurach hydraulicznie gładkich. Efektem badań było opublikowanie półempirycznego wzoru na obliczanie współczynnika oporów liniowych λ:

${\displaystyle {\frac {1}{\sqrt {\lambda }}}=-2\lg \left({\frac {6,1}{Re^{0,91}}}+0,268{\frac {k}{d}}\right)}$

nazywany wzorem Waldena,

gdzie:

λ - współczynnik oporów liniowych

Re - liczba Reynoldsa,

k - współczynnik bezwzględnej chropowatości rury (w mm)

d - średnica przewodu

Zmarł 30 listopada 2007 roku i został pochowany (13 grudnia 2007 r.) na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera Ga-2a-3).

Odznaczenia

Był odznaczony m.in.

• Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
• Medalem Komisji Edukacji Narodowej,
• odznaką tytułu honorowego Zasłużony Nauczyciel PRL.

Publikacje książkowe

Był autorem lub współautorem kilku monografii, m.in.:

• Mechanika cieczy i gazów (cz. 1 i 2), PWN, Warszawa, 1964, 1965, 1966, 1969 (wspólnie z Jerzym Stasiakiem).
• Mechanika cieczy i gazów w inżynierii sanitarnej, Arkady, Warszawa 1971 (wspólnie z Jerzym Stasiakiem).
• Mechanika płynów, Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 1978, 1980, 1983, 1988, 1991.

Przypisy

Bibliografia

• Nekrologi, „Gazeta Wyborcza”, 4 i 8-9 grudnia 2007 r.
• Kto jest kim w Polsce? Informator biograficzny, edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993