Henryk Stypułkowski
pułkownik intendent
Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1892
Wizna

Data i miejsce śmierci

20 stycznia 1938
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1914–1938

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

1 Pułk Piechoty
Wyższa Szkoła Intendentury
Instytut Techniczny Intendentury
Kierownictwo Centralnego Zaopatrzenia Intendenckiego
Dowództwo Korpusu Ochrony Pogranicza

Stanowiska

dyrektor nauk
kierownik instytutu
kierownik KCZI
szef intendentury

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Henryk Gracjan Stypułkowski (ur. 23 grudnia 1892 w Wiźnie, zm. 20 stycznia 1938 w Warszawie) – pułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Życiorys

Urodził się 23 grudnia 1892 roku w Wiźnie, jako syn Franciszka i Pelagii. Podjął studia na politechnice. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w dziale prowiantury 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. 1 lipca 1916 roku awansował na chorążego, a 1 kwietnia 1917 roku na podporucznika.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 2 listopada 1921 roku do 15 września 1923 roku był słuchaczem I Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 11. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. 9 listopada 1923 roku, po ukończeniu studiów, został przeniesiony do Szefostwa Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. W czasie studiów pozostawał oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr X w Przemyślu. W kwietniu 1924 został przydzielony do Wyższej Szkoły Intendentury na stanowisko asystenta. W listopadzie tego roku został przeniesiony (z ważnością od 1 kwietnia 1924) do korpusu oficerów intendentów z równoczesnym wcieleniem do Departamentu VII MSWojsk., jako oddziału macierzystego i pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. W następnym miesiącu został przesunięty na etatowe stanowisko pełniącego obowiązki stałego wykładowcy. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów intendentów. 5 maja 1927 roku został przesunięty w Wyższej Szkole Intendentury w Warszawie na stanowisko dyrektora nauk. W latach 30. był kierownikiem Instytutu Technicznego Intendentury. 29 stycznia 1932 roku awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów intendentów. Był redaktorem czasopisma „Przegląd Intendencki”, w tym od 1926 do 1927 redaktorem naczelnym. 1 października 1934 roku został przeniesiony do Kierownictwa Centralnego Zaopatrzenia Intendenckiego na stanowisko kierownika. Następnie służył w dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie na stanowisku szefa intendentury. Pełnił funkcję prezesa Koła Oficerów Intendentów z wyższymi studiami wojskowymi. Był także członkiem Rady Administracyjnej Państwowych Zakładów Umundurowania w Warszawie.

Zmarł 20 stycznia 1938 roku w Warszawie. Pochowany 24 stycznia 1938 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A19-7-14).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-05-23].
  2. Oficerowie. muzeumwp.pl. [dostęp 2015-03-31].
  3. Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 64.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1306, 1315, 1503.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 378.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 74 z 26 listopada 1923 roku, s. 690.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 19 kwietnia 1924 roku, s. 228.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 662.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 stycznia 1925 roku, s. 28.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 733.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 136.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 770, 783.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 313, 860.
  14. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 30 stycznia 1932 roku, s. 97.
  15. Przegląd Intendencki
  16. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 270.
  17. 1 2 Nekrolog ↓.
  18. Nekrolog 1 ↓.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 marca 1938 roku, s. 7.
  20. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  21. M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  22. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”.
  23. M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 88 „za zasługi na polu nauki i wydawnictw wojskowych”.
  24. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 238.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.