Henryk Rauchinger (ur. 1 stycznia 1858 w Krakowie, zm. w roku 1942 lub później w obozie koncentracyjnym Theresienstadt w Terezinie) – austriacki malarz-portrecista pochodzenia polskiego.

Życiorys

Kształcił się w latach 1878-1879 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki, a następnie kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu u Augusta Eisenmengera (1830–1907) i Christiana Griepenkerla (1839–1916). Po ukończeniu studiów doskonalił swoje umiejętności w Rzymie. Zamieszkał na stałe w Wiedniu, gdzie przedstawiał swoje dzieła na wielu wystawach malarstwa. W latach 1883–1899 wystawiał też w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, w roku 1894 uczestniczył w wystawie sztuki polskiej we Lwowie. Zajmował się głównie malarstwem portretowym. Zaprojektował też okładki do tomów książki pt. Dzieje Polski prof. Augusta Sokołowskiego.

Po przyłączeniu Austrii do III Rzeszy stał się ofiarą terroru hitlerowskiego. 10 lipca 1942 w wieku 84 lat został uwięziony w obozie koncentracyjnym Theresienstadt, o jego dalszych losach brak wiadomości. 30 marca 1948 został sądownie uznany za zmarłego przed 8 maja 1945 roku.

Bibliografia

  • Heinrich Fuchs, Die österreichischen Maler des 19. Jahrhunderts, Wien 1973, Band 3, s. K108.
  • Heinrich Fuchs, Die österreichischen Maler des 19. Jahrhunderts, Ergänzungsband 2, Wien 1979, s. K73.

Przypisy

  1. ↑ Henryk Rauchinger (1852-1942, Polska). www.agraart.pl. [dostęp 2015-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-17)]. (pol.).
  2. ↑ Heinrich Fuchs. Die österreichischen Maler des 19. Jahrhunderts, Ergänzungsband 2, Wien 1979, s. K73.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.