Henryk Mostowski
Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1897
Lwów

Data i miejsce śmierci

30 września 1944
Warszawa

Starosta grodzki powiatu łódzkiego
Okres

od 1938
do 1939

Poprzednik

Stanisław Wrona

Następca

okupacja niemiecka

Odznaczenia

Henryk Mieczysław Mostowski ps. „Gryf” (ur. 2 czerwca 1897 we Lwowie, zm. 30 września 1944 w Warszawie) – doktor praw, prokurator, sędzia, oficer Wojska Polskiego, starosta łódzki, powstaniec warszawski.

Życiorys

Urodził się 2 czerwca 1897 we Lwowie. W listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa. W 1918 był dowódcą oddziału żandarmerii polowej Brygady Lwowskiej. Porucznik kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Początkowo oficer zawodowy w szeregach 14 pułku Ułanów Jazłowieckich, następnie w rezerwie 5 pułku strzelców konnych. W 1934 jako porucznik rezerwy kawalerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Po odejściu z armii ukończył studia prawnicze, uzyskując stopień doktora. Pracował jako prokurator, uczestnicząc w procesach politycznych, m.in. o zabójstwo Tadeusza Hołówki i napad na pocztę w Gródku Jagiellońskim. Potem był wiceprokuratorem apelacyjnym w Krakowie (według innej wersji był wiceprezesem Sądu Apelacyjnego w Krakowie).

Następnie odszedł z wymiaru sprawiedliwości do służby administracyjnej. Od ok. 1937 do 1939 był starostą grodzkim w Łodzi.

Nie uczestniczył w konspiracji. Po wybuchu powstania warszawskiego 1 sierpnia 1944 ochotniczo przyłączył się do oddziałów powstańczych na Żoliborzu, obejmując jako rtm. „Gryf” dowództwo plutonu 257 (Zgrupowanie Żmija). Dowodził nim do 4 września, gdy wskutek tragicznego zdarzenia zmuszony był zastrzelić por. NN „Selima”. Po tym fakcie przeszedł do sztabu Obwodu Żoliborz. Ranny we wrześniu, przebywał w szpitalu. Po wejściu Niemców i własowców, według jednej z wersji popełnił samobójstwo, lub został zastrzelony przez własowca.

W latach dwudziestych dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, po raz pierwszy w 1921. Według stanu z 1938 był odznaczony czterokrotnie Krzyżem Walecznych. W 1938 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za przeprowadzenie akcji remontowej i sanitarnej w Łodzi”.

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 963.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Dr Henryk Mostowski. „Wschód”. Nr 105, s. 2, 20 listopada 1938.
  3. ↑ Pierwszy oddział żandarmerii polowej, zdjęcie w zbiorach Fundacji Karta. [dostęp 2011-11-24]. (pol.).
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 701.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 624.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 662.
  7. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 590.
  8. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 963.
  9. ↑ Marek Sołtysik: Pisarze i adwokaci. Migawka z Powstania [w: "Palestra" Nr 7-8/2004]. [dostęp 2011-11-24]. (pol.).
  10. ↑ Grzegorz Jasiński: Żoliborz 1944. Dzieje militarne II Obwodu Okręgu Warszawa AK w Powstaniu Warszawskim. Pruszków: 2009, s. 278.
  11. ↑ Jacek Miłobędzki, Andrzej Myślicki. Zgrupowanie „Żmija w Powstaniu Warszawskim. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3, s. 148, 1987.
  12. ↑ Stanisław Podlewski: Rapsodia żoliborska. Warszawa: 1979, s. 444.
  13. ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2027 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1535)

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.