Henryk Machajewski (ur. 12 września 1952 w Środzie Wielkopolskiej) – polski archeolog, doktor (doktorat w 1988 roku) Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie adiunkt w Zakładzie Archeologii Uniwersytetu Gdańskiego oraz starszy wykładowca w Instytucie Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przedmiotem badawczym Henryka Machajewskiego jest głównie okres przedrzymski, rzymski, oraz okres wędrówek ludów na Nizinie Europejskiej. Od 1977 roku prowadzi liczne badania archeologiczne na Pomorzu Środkowym, oraz w północnej Wielkopolsce, a w ostatnich latach na Wolinie. Jest autorem wielu publikacji, między innymi 4 książek i ponad 100 artykułów. Odznaczony srebrną odznaką „Za opiekę nad zabytkami”, laureat nagrody im. Krzysztofa Dąbrowskiego „Za popularyzowanie archeologii”. W 2014 uzyskał habilitację na Uniwersytet Poznańskim za pracę pt: „Społeczności południowo-zachodniej strefy Morza Bałtyckiego u schyłku starożytności”.

Ważniejsze publikacje

• Osada z późnego okresu przedrzymskiego i rzymskiego w Rogowie (stan. 4), woj. Koszalin, Koszalin 1980,
• Z badań nad chronologią dębczyńskiej grupy kulturowej w dorzeczu Parsęty, Poznań 1992,
• Materiały do badań nad obrządkiem pogrzebowym ludności grupy dębczyńskiej, Poznań 1993,
• Wygoda. Ein Gräberfeld der Oksywie – Kultur in Westpommern, Warszawa 2001.

Przypisy